Lotayamm

" ေညာင္ညိဳပင္ က သူငယ္ခ်င္း "{အပိုင္း - ၂}
lotaya.mpt.com.mm
|
2019-05-08

" ေညာင္ညိဳပင္ က သူငယ္ခ်င္း "

ဇာတ္လမ္း / စာေရးသူ - “ မိုးေစြ ”

{အပိုင္း - ၂}

ေျပးလႊားေနတဲ့ ေျခအစံုက ဦးတည္ခ်က္မယ္မယ္ရာရာမရွိခဲ့ဘူး… ၊

အပယ္ခံ ၊ အႏွိမ္ခံ ၊ လူေတြေၾကာက္ရြံ႕ ၊ မုန္းတီး ၊ ေလွာင္ေျပာင္ျခင္းေတြရဲ႕

အေ၀းေနရာဆီကို ရည္ရြယ္ျပီး ေျပးလႊားေနရင္းက ရြာအျပင္ ရိုးမေတာင္ေျခက

ေတာနက္ၾကီးထဲကို ခင္နန္းတစ္ေယာက္ ေရာက္မွန္းမသိေရာက္သြားခဲ့ရျပီ ။

ေတာ္နက္ထဲအေတာ္ေလးေရာက္လို႕ လူလည္း ေမာပန္းႏြမ္းနယ္လာတာကတစ္မ်ိဳး ၊

စိတ္ထဲ ခံစားရတဲ့ ေ၀ဒနာ နာက်င္မႈေတြက တစ္သြယ္…ေၾကာင့္…

ခင္နန္း တစ္ေနရာမွာ အေမာေျဖဖို႕ ပတ္၀န္းက်င္ကို လွည့္ပတ္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ…

ေတာျမိဳက္လယ္ထဲမွာ ထူးျခားတဲ့ ေညာင္ပင္အိုၾကီးတစ္ပင္ကို

မထင္မွန္ပဲေတြ႕လိုက္ရေတာ့တယ္ ။

ေညာင္ပင္အိုၾကီး…. ႏွစ္ကာလ ဘယ္ေလာက္ၾကာခဲ့ျပီကို ခင္နန္းေသခ်ာမသိ… ၊

ေညာင္မုတ္ဆိတ္ေတြ ဖြာလန္က်ဲလို႕ ၊ ေညာင္ျမစ္ၾကီးေတြက

ေယာက်ာ္းသန္မာၾကီးေတြရဲ႕လက္ေမာင္လံုး ႏွစ္လံုးစားေလာက္ၾကီးၾကီး ၾကီးေတြ

ဟိုဟိုဒီဒီ ေျမျပင္မွာ သြယ္လွ်က္ေနတာမ်ား … ၊ ေညာင္ပင္ၾကီးအရယ္အစားကလည္း

ေညာင္ရြက္ေတြ ၊ ေညာင္မုတ္ဆိတ္ေတြနဲ႕ ေ၀ဆာလို႕ ..ေနတိုးလို႕မေပါက္နိုင္ေအာင္ရွိေနျပီးေတာ့

ေညာင္ပင္ၾကီး လံုးပတ္က ေယာက်ာ္းရင့္မာၾကီးေတြ အနည္းဆံုး ေလးေယာက္ ငါးေယာက္ေလာက္

လက္ဆန္႕တန္းျပီး ဖက္ယူရေလာက္တဲ့အထိ ၾကီးမားတဲ့ ေညာင္ညိဳပင္ၾကီး… ၊ ေညာင္ပင္အိုၾကီးေပါ့… ။

ေ၀ဒနာအစံုရင္မွာပိုက္လို႕ ပတ္၀န္းက်င္ကိုလည္းဂရုမျပဳအားပဲ ခင္နန္းတစ္ေယာက္

ေညာင္ညိဳပင္ၾကီးေျခရင္းမွာ ထိုင္ရင္း သူ႕ ဒူးေခါင္းေလးႏွစ္ေယာက္ကို ေထာင္ထားျပီး

လက္ကေလးနဲ႕ အသာပိုက္လို႕ သူ႕ဘ၀သူျပန္ေတြးရင္းေတြးရင္း အားေတြငယ္လာလို႕

ျခံဳးပြဲခ် ငိုခ်မိေနေလရဲ႕…. ၊

ရင္ဖြင့္စရာစကားလံုးေတြကလည္း အစီအတန္းလိုက္ တစ္ခုျပီးတစ္ခု

အံခ်လာပံုမ်ား လူမရွိတဲ့ ေတာနက္ၾကီးကို ခင္နန္းရင္ဖြင့္ျပေနသလို.. ၊

“ ငါဘာလုိ႕ လူျဖစ္လာရတာလဲ…

ငါ့ဘ၀က ေသသြားတာကမွ ေကာင္းေသးတယ္ ၊

တစ္ရြာလံုးက ပယ္ထားတဲ့အျပင္ ၊ ျမင္သမွ်လူက ႏွာေခါင္းရႈံ႕ျပီး

ေ၀းေ၀းက ေရွာင္သြားၾကတယ္ ၊ ဆင္းရဲတဲ့အျပင္

ေမြးထားတဲ့ မိဘေတြက ဘယ္သူေတြမွန္းေတာင္

မသိရပဲ အရြယ္ေရာက္လာခဲ့ရတဲ့ ငါ့ဘ၀…

ေၾသာ္… ငါ့ဘ၀ဆိုးလိုက္တာ….

အီး…ဟီး…. ေဖၾကီး…ေမၾကီးရယ္…

သမီးကို ဘာလို႕ ဒီလို အထီးက်န္ေလာကၾကီးမွာ

ရွင္သန္ေစခဲ့တာလဲ…. ၊ သမီးကိုဘာလို႕….

ဘာလို႕…. အီး.ဟီး…. ”

“ ခၽြတ္ ခၽြတ္ ခၽြတ္ ”

ရုတ္တရက္ၾကားလိုက္ရတဲ့ အသံေၾကာင့္

ခင္နန္း တစ္ခ်က္တြန္႕သြားမိတယ္ ၊ .. အသံက ခင္နန္းအေနာက္ဘက္ကလာတဲ့အသံ…

သစ္ရြက္ေျခာက္ေတြကို တစ္ေယာက္ေယာက္ကေျခေထာက္နဲ႕ နင္းလိုက္တဲ့အသံမ်ိဳး…. ၊

အဲ့ဒီအသံၾကားေတာ့ ခင္နန္းလန္႕သြားမိတာအမွန္ပဲ… ေတာထဲမွာ သူတစ္ေယာက္တည္းဆိုျပီး

စိတ္တိုင္းက် ေအာ္ဟစ္ငိုယိုေနမိကာမွ ဘယ္သူမ်ား အေနာက္က ခိုးနားေထာင္ေနတာပါလိမ့္

ဆိုတဲ့ အေတြးေတြ၀င္လာျပီး စိုးထိတ္မိသြားရင္း အေနာက္ဘက္ကို လွည့္ၾကည့္လုိက္မိတယ္… ။

“ ဘယ္သူလဲ…. ”

“ ဘယ္သူလဲလို႕ ေမး…ေမး..ေနတယ္ေလ… ”

ေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႕ ခင္နန္း ထိုင္ငိုေနရာက ဆက္ခနဲ႕ထလိုက္ျပီး သစ္ပင္ၾကီးအေနာက္ဘက္ကို

ေျပးၾကည့္လိုက္မိတယ္…. ၊ သစ္ပင္ၾကီးအေနာက္နားကို ခင္နန္းေရာက္ခါနီးေလးမွာတင္

ခင္နန္း မ်က္စိေရွ႕နားမွာ ရိပ္ခနဲ႕ျမင္လိုက္ရတာက အနီေရာင္ေလးတစ္ခု ရိပ္ခနဲ႕ သစ္ပင္ၾကီး

ဟိုဘက္ျခမ္းကို ပတ္ေျပးသြားတာကိုပဲ… ၊ ခင္နန္းလည္း ဒီသစ္ပင္ၾကီးေအာက္မွာ

သူတစ္ေယာက္တည္း ငိုေနတာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သိလိုက္တဲ့အျပင္ ၊ စိုးရိမ္စိတ္၀င္လာျပီး

သိခ်င္စိတ္ကပါ တြဲပါလာရင္း သစ္ပင္ကို တစ္ပတ္ပတ္သြားတဲ့အရာေလးေနာက္ကုိ

ေျပးလိုက္မိေတာ့တယ္… ။

“ ဘယ္သူလဲ…. မေျပးနဲ႕…ေဟ့..မေျပးနဲ႕ေလ… ”

“ ခစ္..ခစ္…ခစ္ ”

တစ္ဖက္က မထင္ထားတဲ့ ရယ္သံထြက္လာတာကို ခင္နန္းၾကားလိုက္ရတဲ့အျပင္

သူကအေနာက္ကလိုက္…တစ္စံုတစ္ခုက အေရွ႕က ေျပးနဲ႕…

ေဆာ့ကစားေနသလို ျဖစ္ေနျပန္တယ္…. ေျခသံေတြလည္း ၾကားေနရေတာ့

လူတစ္ေယာက္ဆိုတာ လံုး၀ေသခ်ာေနျပီးမို႕ ခင္နန္း အမိဖမ္းဖို႕ ၾကိဳးစားရေတာ့မယ္လို႕

စဥ္းစားလိုက္ရင္းနဲ႕ သစ္ပင္ကို လက္၀ဲရစ္အတိုင္း ေရွ႕ကေျပး ေနာက္လိုက္…လုပ္ေနရင္းက

ခင္နန္းအေတြး၀င္လာျပီး သစ္ပင္ကို ေျပာင္းျပန္ လက္ယာရစ္အတိုင္းျပန္ပတ္ျပီး

လိုက္လိုက္တဲ့အခါ… ။

“ အို…. ”

“ ေဟ့မေျပးနဲ႕ မိျပီ… ”

စိန္ေျပးတန္း ေဆာ့ကစားသည့္နယ္ ပင္ပင္ပန္းပန္းေျပးလႊားျပီးေနာက္မွ

ခင္နန္းမိလိုက္တဲ့အရာကို ကေလးပီပီ ၀မ္းသာအားရေအာ္လိုက္ရင္း

ေသခ်ာၾကည့္မိေတာ့မယ္ ….. ။

“ ဟင္…. ငါ့ကိုမိသြားျပီ ”

“ ဟာ.. လူ…လူ…လူ..လူနီေလး… ”

တစ္ကိုယ္လံုး အသားအေရကအစ နီရဲေနတဲ့အေရာင္ရွိျပီးေတာ့

ေခါင္းေပၚမွာ ေခါင္းေပါင္းလို အ၀တ္နီနီေလးစီးလို႕

အရွက္လံုဖို႕ ကာထားတဲ့ ပုဆိုးေသးေသးေလးကလြဲရင္

တစ္ကိုယ္လံုး အ၀တ္အစားမပါတဲ့ လူနီးေလး…

အရပ္က သံုးေပေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ပဲရွိမယ့္ လူပုေလးတစ္ေယာက္ ။

“ နင္..နင္…နင္ ဘယ္သူလဲ…

ဘာလို႕ ငါငိုေနတာကို ေခ်ာင္းနားေထာင္ေနရတာလဲ… ”

အေၾကာက္အလန္႕မရွိသူပီပီ ခင္နန္းက ေမးလိုက္ေတာ့

တစ္ဖက္က လူနီေလးက ျပန္ေျဖတယ္…

“ ေနပါဦး…ကေလးမ နင္က ငါ့ေျမးရဲ႕ ေျမးရဲ႕ ေျမးကေမြးတဲ့

ဟိုး….ေျမး..ျမစ္…တီ…က ထပ္ေမြးတဲ့ ေျမးရဲ႕ ေျမးအရြယ္ေလာက္ပဲရွိမွာပါ..

ငါ့မ်ား… နင္ ဆိုေတာ့ တယ္ရိုင္ပါလား ကေလးမ… ”

လူနီေလးေျပာတဲ့စကားကို ခင္နန္း မရွင္းတာနဲ႕

“ ေနပါဦး..နင္ေျပာတာ ေျမးရဲ႕ေျမးေတြဘာေတြ…အာ…

ရႈပ္ေနတာပဲ လူၾကည့္ေတာ့ ကေလးသာသာပဲရွိေသးတယ္

ဘယ္အိမ္ကေျပးလာတာလဲေျပာ..ဘယ္ရြာကလဲ… ၊

တစ္ကိုယ္လံုးလဲ နီရဲ႕ေနတာပဲ ဘာေတြလိမ္းထားတာလဲ…. ၊

ေနဦး ထင္းခုတ္အဖြဲ႕နဲ႕ပါလာျပီးေတာ့ လူစုကြဲ လမ္းေပ်ာက္ေနတာလား…. ”

ခင္နန္းစကားကို တစ္ဖက္က လူနီေလးက

မေခ်မငံနဲ႕ ျပန္တုန္႕ျပန္လိုက္ရင္း

“ ဟာကြာ..ၾကံၾကီးစည္ရာ ငါ့မ်ား ကေလးတဲ့…

ငါကေလ နင့္အဘိုးရဲ႕ အဘိုးရဲ႕ အေဘးရဲ႕… ”

လူနီေလး စကားမစံုးခင္မွာပဲ ခင္နန္းက

“ ေၾသာ္…ေတာ္..ေတာ္..ေတာ္..ပါေတာ့ရွင္

ဒီအမ်ိဳးစပ္ေနတာနဲ႕ မိုးခ်ဳပ္ပါေတာ့မယ္…. လိုရင္းပဲေျပာပါေတာ့ ”

ေျပာေနဆဲစကားကို ခင္နန္းက ျဖတ္တားလိုက္ေတာ့

လူနီေလးက ရွက္သြားသလိုပံုမ်ိဳးနဲ႕ အရွက္ေျပ ေခ်ာင္းဟန္႕လိုက္ရင္း

“ ေၾသာ္..အဟမ္း…ဒီလိုလား..

ေအး ငါက ဒီအပင္ၾကီးမွာေနတဲ့ အေစာင့္ပဲ…

မွင္စာမ်ိဳးႏြယ္နဲ႕ နည္းနည္းနီးစပ္တဲ့ အမ်ိဳးအႏြယ္ထဲက

အနိမ့္စားသစ္ပင္ေစာင့္နတ္တစ္မ်ိဳးပဲ ကေလးမ… ၊

နင္တို႕အေခၚအေ၀ၚနဲ႕ေျပာရင္ ငါက ျပိတၱာဘံုသားထဲမွာပါတာေပါ့..

နင္ျမင္တဲ့အတိုင္းပဲ ငါ့မွာ ၀တ္စရာအ၀တ္အစားဘာမွမရွိဘူး… ၊

စားစရာေသာက္စရာ နဲ႕ ေနဖို႕က မပူရေပမယ့္ တစ္ျခားဒုကၡေတြကေတာ့

အမ်ားၾကီးပဲကြယ္.. အထူးသျဖင့္ ဒီအပင္ၾကီးကိုစြဲေနမိတာေၾကာင့္ရယ္

ငါလုပ္ခဲ့တဲ့ အကုသိုလ္ေၾကြးေတြေၾကာင့္ရယ္ ငါ့ဒီလိုဘ၀မ်ိဳးေရာက္ခဲ့ရတယ္ ၊

နင္ ငါ့ကို ေၾကာက္သြားျပီလား ကေလးမ…. ”

လူနီေလး စကားအဆံုးမွာ ခင္နန္းက

ေခါင္းတြင္တြင္ခါရင္း လူနီေလးကိုေသခ်ာၾကည့္ျပီးေတာ့

“ ဟင့္အင္း…မေၾကာက္ပါဘူး..

နင္က ေၾကာက္စရာမွ မေကာင္းတာ…ခ်စ္စရာေလး

ကေလးေလးလိုပဲ.. ”

“ ဟား…..ေအးပါဟာ…နင္ကေတာ့

ထူးထူးဆန္းဆန္းပဲ ကေလးမရယ္… ကဲအခုငါေမးရမယ့္အလွည့္…

ငါစိတ္၀င္စားတာက နင္ပဲ ကေလးမ…ဒီေနရာကို လူသာမန္ေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား

ေခ်ာေခ်ာေမြ႕ေမြ႕နဲ႕ မလာနိုင္သလို…ရွာေတြ႕ဖို႕လဲ အင္မတန္ခတ္ခဲၾကတဲ့ ဒီေနရာကို

နင္ဘယ္လို ေရာက္လာခဲ့တာလဲ… ၊ဒီေနရာကို နင့္အျပင္ နင့္ေရွ႕ကေရာက္သြားတဲ့သူ

တစ္ေယာက္ပဲ ရွိခဲ့ေသးတယ္ အဲ့ဒီလူကေတာ့ ဒီအပင္ေအာက္ကရသြားတဲ့

ဂမီၻရ ပစၥည္းေလးနဲ႕ လူသားေတြကိုအက်ိဳးျပဳေနေလရဲ႕မို႕ ေတာ္ေသးတာေပါ့… ၊

ဒါေတြထားပါေလ.. နင္ကေရာ ဘယ္လိုေရာက္လာျပီး ၊ ဘာျဖစ္လို႕ ငိုေနရတာလဲ ”

ခင္နန္းလည္း သူ႕ငယ္ဘ၀ကေနစျပီး သူခံစားခဲ့ရတဲ့ ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ကို

၀မ္းနည္းစရာ ရင္နင့္စရာ ဇာတ္လမ္းတြဲတစ္ခုလို ငိုလိုက္ ေျပာလိုက္ နဲ႕ ဒီသစ္ပင္ဆီ

မေမွ်ာ္လင့္ပဲ မ်က္စိလည္ ေရာက္လာပံုေတြကို ရင္ဖြင့္ခ်လိုက္မိေတာ့တယ္…. ၊

လူနီေလးကလည္း ခင္နန္းေျပာသမွ်ကို မ်က္ရည္ေလး၀ိုင္းလို႕

ပုဆိုးစေသးေသးေလးနဲ႕ မ်က္ရည္ဥေတြကို ပြတ္လိုက္နဲ႕ လုပ္ေနေလရဲ႕…. ၊

အစအဆံုးေသခ်ာေျပာျပျပီးေတာ့… လူနီေလးက အေတာ္ေလးေၾကကြဲေနပံုနဲ႕

“ အီး..ရႊတ္… က..ကေလးမရယ္.. နင္ေျပာတာၾကားေတာ့

ငါရြာဇာတ္ပြဲေတြမွာ ဇာတ္ၾကည့္ေနရသလိုပဲ ၀မ္းနည္းလိုက္တာဟာ…

မ်က္ရည္လြယ္တဲ့ငါနဲ႕ သနားစရာ ကေလးမေလးနဲ႕ အခုမွ စေတြ႕တာပဲ… ”

တရႊတ္ရႊတ္ျဖစ္ေနျပန္တယ္ ထူးထူးဆန္းဆန္းလူနီေလးပံုကိုၾကည့္ျပီး

ခင္နန္း ၀မ္းနည္းေနရင္းက အသံထြက္ေအာင္ရယ္လိုက္မိျပီေလ.. ။

“ ဟီး..ဟီး..ဟီး.. ”

“ ေအာင္မယ္ ကေလးမ… ဘာလဲ လူၾကီးကို

လာေလွာင္ေနျပန္တယ္… ”

“ မဟုတ္ပါဘူး.. နင္ရယ္တာ သေဘာက်လို႕ပါ…

ဒါနဲ႕ နင္က တကယ္အသက္ၾကီးျပီလား… ”

“ ဟုတ္ပါတယ္ဆိုမွ… စကားမစပ္

ငါငိုတာ လွလားဟင္… ”

မ်က္နာနီစပ္စပ္ေလးနဲ႕ သြားေလးျဖဲျပေနတဲ့ ကေလးသာသာ

လူနီေလးကိုၾကည့္ျပီး ခင္နန္း ၀ါးလံုးကြဲေအာင္ရယ္လိုက္မိေတာ့တယ္ ။

“ နင္ရယ္ျပီမို႕လား ကေလးမေလး…ခစ္ခစ္…

ငါက နင့္ကို ေပ်ာ္ေအာင္စတာပါဟ… နင္ ငါ့အပင္ေအာက္မွာ

လာငိုေနကတည္းက ငါနင့္ကို စေနာက္မယ္ဆိုျပီး

အပင္ပတ္ေျပးခိုင္လိုက္တာပဲ… ”

ခင္နန္းကျပန္ေမးလိုက္တယ္…

“ ဒီလိုကို…. နင့္မွာ နာမည္ရွိလား

နာမည္…နာမည္လား ရွိတာေပါ့…ဒါေပမယ့္

ငါနာမည္ကုိ နင္ပဲေပးပါေတာ့ဟာ.. နင္ၾကိဳက္သလိုသာေခၚေတာ့

ငါလည္းဒီေနရာမွာ တစ္ေယာက္တည္း ပ်င္းေနတာနဲ႕ ၊

နင္ကလည္း သူငယ္ခ်င္းမရွိတာနဲ႕ အေတာ္ပဲ ၊

ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ သူငယ္ခ်င္းလုပ္ၾကတာေပါ့… ”

“ ဟင္…နင္တကယ္ေျပာတာေနာ္…

ျပီးေရာ.. ဒါဆို နင့္နာမည္ကို မေခၚေတာ့ဘူး

နင္က ငါ့ကို ခင္နန္းလို႕ေခၚ ငါက နင့္ကုိ သူငယ္ခ်င္းလို႕ေခၚမယ္…

ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ငါ့ဘ၀မွာ နင္က ပထမဆံုး

သူငယ္ခ်င္းမို႕ေလ… အဲ့ဒီေ၀ါဟာရေလးကို

ငါသိပ္သံုးခ်င္ခဲ့တာ…သူ..ငယ္..ခ်င္း… ”

“ ခင္ နန္း .. ခင္နန္း ေခၚလို႕ေကာင္းတယ္.. ”

“ သူငယ္ခ်င္း..ဟီးဟီး..သူငယ္ခ်င္း…”

ႏွစ္ေယာက္သား အေဖာ္မင္ၾကျပီး အေဖာ္မဲ့ေနၾကသူမ်ားပီပီ

ေပ်ာ္မဆံုးျဖစ္ေနၾကပံုမ်ား ၊ ေလာကကို ၾကည္ျပာေရာင္ျခယ္ေနတဲ့

ေကာင္ကင္အိုၾကီးကေတာင္ ၾကည္နူးေနမိမွာအမွန္…. ၊

“ သူငယ္ခ်င္းေရ… လူေတြက နင့္ကို ျမင္ရလား

အျခားလူေတြကေလ..အခုငါနင့္ကိုျမင္ေနရသလို

ျမင္ၾကရလား ၊ ျမင္နိုင္လားဟင္ ”

“ ဟင့္အင္း..သူတို႕မျမင္ၾကဘူး ခင္နန္း ”

“ ဒါဆို ငါက ဘာလို႕ ျမင္ရတာလဲ ”

“ နင္က..နင္က..နင္…ငါမေျပာခ်င္ပါဘူးဟာ..

ဒါေပမယ့္ ေျပာရမွာပဲ…ငါျမင္သေလာက္ေျပာျပမယ္…

ငါနင့္ကိုစျမင္ကတည္းကသိလိုက္တာ နင့္ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာ

မေကာင္းတဲ့ ဓါတ္ေတြကို ျမင္ေနရတယ္… ၊ အရွင္းဆံုးေျပာရရင္

နင့္ရဲကအဘြားက လူေတြေျပာၾကသလို စုန္းပညာသည္အမွန္ျဖစ္တဲ့အတြက္

နင့္ကို ေမြးတုန္းက သူ႕ရဲ႕ပညာစက္ေတြကို ထည့္ေပးထားတယ္လို႕

ငါသိေနရတယ္ ၊ ဒါေၾကာင့္ ခင္နန္း…နင္ဟာ..

၀မ္းတြင္းစုန္းမဟုတ္ေပမည့္ စုန္းပညာသည္တစ္ေယာက္

ျဖစ္တာကို ငါသိလိုက္တယ္ ၊ ဒါေၾကာင့္ နင္ ငါ့ကို

တန္းျမင္ရတာပဲ…. ”

“ ဟင္..စုန္း..စုန္းပညာဆိုတာ ဘာလုပ္လို႕ရလဲဟင္.. ”

“ စုန္းပညာဆိုတာသူတစ္ပါးကို ပ်က္စီးေစတဲ့ေနရာမွာ

အသံုးျပဳနိုင္ရင္ ပိုစြမ္းတဲ့ပညာမ်ိဳး.. ၊ ေလာကအက်ိဳးအတြက္

သံုးရင္ မစြမ္းတဲ့ ပညာမ်ိဳးပါ ၊ ဒီပညာယူထားတဲ့ ပုဂိၢဳလ္က

ငရဲျပည္ ေအာက္ဆံုးထပ္ကိုေရာက္ဖို႕ ေသခ်ာေနတဲ့သူပဲမိနန္း ၊

နင္သာ တကယ္ ဒီပညာကို မလိုခ်င္ဘူးဆိုရင္ ပညာပ်က္ေအာင္

ငါသင္ေပးနိုင္ပါတယ္ ၊ ေနာက္တစ္ခုက နင္က ပညာသည္ျဖစ္မွန္းမသိ

ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ စကားေျပာတဲ့ေနရာမွာ စည္းေစာင့္ရမယ္…

ကိုယ္က စိတ္ထဲကမပါပဲ ေျပာလိုက္ေပမယ့္ ေဒါသနဲကေျပာလိုက္တဲ့စကားက

က်ိန္စာျဖစ္ေစျပီးေတာ့ တစ္ဖက္လူ တကယ္ ဒုကၡေရာက္တတ္တယ္

ခင္နန္း… အဲ့ဒီေတာ့ နင္ဒီေန႕ကစျပီး သီလ လံုေအာင္ထိန္းရမယ္… ”

“ နင္ေျပာတာေတြက ထူးဆန္းလိုက္တာ သူငယ္ခ်င္းရာ

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါနင္ေျပာတာလိုက္နာမွာပါ…နင္ေျပာတဲ့စကားထဲမွာ

မေကာင္းတာလုပ္ဖို႕တိုက္တြန္းတာ တစ္ခုမွ မွ မပါပဲေလ… ၊

ငါ့ ဘြားဘြားၾကီး ငရဲေရာက္မွာလဲ ငါစိုးရိမ္တယ္.. သူ႕ကိုလည္း

လမ္းမွန္ေရာက္ေအာင္ပို႕ဖို႕ ငါ့ကုိနင္ကူညီပါေနာ္… ”

“ ေအးပါ ခင္နန္းရာ..နင္က ငါ့သူငယ္ခ်င္းပဲ

ကူညီရမွာေပါ့… ”

“ ေနပါဦး သူငယ္ခ်င္းရ … ငါအေရးၾကီးတာေမးမလို႕

နက္ျဖန္ေတြ..ေနာက္ရက္ေတြ ငါနင္နဲ႕ေတြ႕ခ်င္ရင္ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ… ”

“ ဒါေမးရမယ့္အခ်က္ပဲ… ငါတို႕ေတြက

ကိုယ့္ပိုင္နက္နဲ႕ကိုယ္ေနၾကတဲ့သူေတြမို႕ နယ္ေက်ာ္ခင့္မရွိဘူး ခင္နန္း

နင္ငါ့ကိုေတြ႕ခ်င္ရင္ေတာ့ ငါ့ေနရာကို ေရာက္ေအာင္လာျပီးေတြ႕မွာရမယ္…

ငါဒီေညာင္ပင္ညိဳၾကီးမွာ အျမဲရွိတယ္ခင္နန္း… ၊ နင္မလာတတ္တဲ့အခါ

ေရာ့ ဒီေညာင္ရြက္ေလးကို ယူထား… ၊ ဒီေညာင္ရြက္ေလးကို နင္ကိုင္ထားသ၍

ငါ့ဆီလာတဲ့လမ္းမွာေညာင္ရြက္ေလးေတြ စီတန္းထားျပီး လမ္းျပတာကို

နင္တစ္ေယာက္တည္း ျမင္ရလိမ့္မယ္… ၊ ငါအထူးသတိေပးခ်င္တာက

ဒီေညာင္ရြက္ေလးကို ခင္နန္းေရ… နင့္အျပင္

ဘယ္သူ႕ကိုမွ ေပးမကိုင္ပါနဲ႕… ”

“ ဟုတ္ပါျပီ သူငယ္ခ်င္းရယ္… ၊ ဒါဆို ငါျပန္တဲ့အခါလည္း

လမ္းျမင္ေနရမွာမွာေပါ့ေနာ္.. ”

“ ဒါေပါ့ သူငယ္ခ်င္းရ… ေၾသာ္..

ငါေမ့ေတာ့မလို႕… ငါနင့္ကို ေျပာခ်င္တာရွိေသးတယ္ခင္နန္း…

နင့္ကိုရြာကလူေတြ ပယ္ထားၾကတယ္ဆိုေတာ့ .. ရြာကလူေတြ

အျမင္ၾကည္ေအာင္ နင္က ရြာအတြက္ လိုတဲ့ေနရာက

ကူညီရမယ္… ”

“ ဘယ္လို..လိုတဲ့ေနရာက ဟုတ္လား..

ငါ့အနားေတာင္လူေတြက မကပ္ခ်င္ၾကတာ ငါက ဘယ္လိုကူညီရမွာလဲ..

ေနာက္ျပီး ငါ့အရြယ္နဲ႕ ငါဘာမ်ားလုပ္နိုင္မွာတုန္း

သူငယ္ခ်င္းရ ”

“ မဟုတ္ဘူးေလ… နင့္ခ်ည္းလုပ္ခိုင္းတာမဟုတ္ဘူး

မိနန္းရ .. ၊ ငါရွိတယ္ေလ…နင္အကူညီလိုတဲ့အခါ

ငါ့ဆီလာခဲ့ေပါ့… ငါတတ္နိုင္သမွ်ကူညီေပးမယ္… ”

“ နင္က ဘာေတြ လုပ္ေပးနိုင္လို႕လဲ ”

“ ဟား..ငါ..ငါကလား…

ငါက ပစၥည္းေပ်ာက္တဲ့သူေတြကို ရွာေပးနိုင္တယ္ ၊

အဆိတ္တတ္ေနတဲ့ေရာဂါေတြကို ကုေပးနိုင္တယ္ ၊

အေရးၾကီးဆံုးက ငါက သာမန္ တေစၦ ၊ သရဲ ၊ ဖုတ္ ေလာက္ဆို

နိုင္နင္းတယ္ မိနန္း… ”

“ ဟင္… နင္က စြမ္းလွခ်ည္လား..

ဒါနဲ႕ ေနပါဦး သူငယ္ခ်င္း..

နင္ေျပာေတာ့ နင္က ျပိတၱာမ်ိုးဆို…

ကိုယ့္အမ်ိဳးခ်င္း နိုင္လို႕လား… ”

“ ခင္နန္း … နင္ကေတာ့ ခတ္ျပန္ျပီ….

ငါက ျပိတၱာမ်ိဳးဆိုေပမယ့္ နင္နားလည္ေအာင္ေျပာရရင္

နတ္မ်ိဳးႏြယ္ထဲက အနိမ့္စားျပိတၱာမ်ိဳးပါ… ၊

ငါ့ထက္ နိမ့္တဲ့ သာမန္ တေစၦ ၊ သရဲ ၊ ကြင္းပိုင္ေလာက္အထိေတာ့

ငါနိုင္ပါတယ္ ခင္နန္းရ … ဒီေတာ့ နင္လိုတဲ့အခ်ိန္

ငါ့ဆီလာခဲ့ပါ…ငါဒီေနရာေလးမွာ အျမဲရွိတယ္… ။

ေရာင္နီပ်ိဳးစ အလင္းတစ္ျပကို အရင္းအစျပဳရင္း

တစ္ျဖည္းျဖည္း တိုးထြက္လာတဲ့ ရွင္ေနမင္းၾကီးက ေက်းရြာေလးအေပၚ

စိုးစံေတာ္မူေနခ်ိန္…. ။

“ ဟဲ့ ဟဲ့… လုပ္ၾကပါဦး..က်ဳပ္တို႕အိမ္က ႏြားေတြ

ဘယ္သူခိုးသြားလဲမသိပါဘူး… ေပ်ာက္သြားျပီ ေတာ္ေရ… ”

ရြာငယ္ေလးမွ ထြက္လာတဲ့အသံရွင္ေၾကာင့္

တစ္ရြာလံုးတစ္ရုန္းရုန္းျဖစ္သြားၾကကာ တစ္ဆင့္စကားတစ္ဆင့္နားျဖင့္

အဲ့ဒီ သတင္းေလးက ခင္နန္းဆီကို ေရာက္လာခဲ့ေတာ့တယ္… ။

ပထမဆံုး စမ္းသပ္မႈအျဖစ္ ခင္နန္းတစ္ေယာက္

လူနီေလးေပးလိုက္တဲ့ ေညာင္ရြက္ေလးကိုလက္မွာဆုတ္ကိုင္လိုက္တဲ့အခါ

ခင္နန္း အိမ္ေရွ႕ေနရာကေနစတင္ျပီး ေတာတြင္းထဲအထိ အတန္းလိုက္

အစီအရီ ျဖစ္ေနတဲ့ ေညာင္ရြက္ေလးေတြကို ျမင္လိုက္ရေတာ့တယ္… ၊

ျမင္ရတဲ့အတိုင္း ခင္နန္းလည္း ေညာင္ရြက္ေလးေတြလမ္းအတိုင္း

ေလွ်ာက္သြားရင္းက လူနီေလးရွိတဲ့ ေညာင္ညိဳပင္ၾကီးဆီ

ေရာက္လာခဲ့ပါေလေရာ… ။

အပင္ေျခရင္းေရာက္ေတာ့

“ သူငယ္ခ်င္းေရ… သူငယ္ခ်င္း… ”

ခင္နန္းလွမ္းေခၚေခၚခ်င္းမွာပဲ ခင္နန္းအေနာက္က အသံထြက္လာတယ္ ၊

“ ေ၀့ ခင္နန္းပါလား ”

ခင္နန္းကို ၀မ္းသာအားၾကိဳဆိုရင္းၾကည့္ေနတဲ့

လူနီေလး… ၊

“ ဆိုပါဦး ဘာကိစၥတုန္း ခင္နန္းရ ”

“ ရြာေတာင္ပိုင္းမွာေနတဲ့ အရီးလွစိန္တို႕အိမ္ကႏြားေတြ

ညက ႏြားသူခိုးဆြဲသြားလို႕တဲ့ေလ… ”

“ ဟုတ္လား.. ဒါနင့္အတြက္ အခြင့္အေရးပဲခင္နန္း…

ေနဦး ငါလွမ္းၾကည့္လိုက္ဦးမယ္… ”

သံုးစကၠန္႕ေလာက္ လူနီေလး ျငိမ္ေနရင္းကေနခ်က္ခ်င္း

“ သိျပီ… အဲ့ဒီႏြားေတြကို နင္တို႕ရြာထဲက

ထန္းရည္သမား လွတိုးတဲ့ ဘိုးစိန္ က ဟိုဘက္ ရြာတန္းရွည္ရြာက

ျမၾကီး တို႕အဖြဲ႕နဲ႕ေပါင္းျပီး ခိုးသြားတာ ဟ…

ခိုးတဲ့အျပင္ မနက္ျဖန္ ည သန္းေခါင္းမွာ

ဒီေကာင္ေတြ အဲ့ႏြားကို ကမ္းတစ္ဖက္မွာ ၀ယ္လက္နဲ႕

ေရာင္းဖို႕ ျပင္ထားျပီးၾကျပီဟဲ့..ခင္နန္းရ… ၊ နင္ဒီသတင္းကို

ႏြားပိုင္ရွင္ လွစိန္ဆီ အျမန္သြားေျပာျပီး ယံုၾကည္ေအာင္ေျပာ

သူတို႕မယံုရင္ေတာင္ ကုိယ့္ဘက္က မယံုယံုေအာင္ေျပာဖို႕လိုတယ္

ေျပာတာ ယံုၾကည္ပါ..တကယ္လို႕ မွားခဲ့ရင္ ဒီရြာကေန အျပီး ထြက္သြားေပးပါ့မယ္လို႕

ေျပာ… အဲ့လိုေျပာရင္ သူသူကိုယ္ကိုယ္ ျဖစ္မ်ားျဖစ္လာမလား..

ဒီေကာင္မေလးေျပာတာ ဟုတ္မ်ားဟုတ္ေနမလားဆိုတဲ့အေတြးေလး

၀င္လာျပီးေတာ့ ၀မ္းၾကည့္ရေအာင္ဆိုတဲ့ တြဲဘက္အတြးနဲ႕ေပါင္းျပီး

သူတို႕သူခိုးဖမ္းၾကလိမ့္မယ္ မိသြားတဲ့အခါ… နင့္ကိုလူေတြက

ယံုၾကည့္ျပီပဲ ခင္နန္းေရ.. ငါေျပာတာယံုစမ္းပါ…သြားေျပးေတာ့… ”

လူနီေလးစကားအတိုင္း ခင္နန္းလည္းရြာဆီကိုေျပးျပီး

လူနီေလးသင္ေပးတဲ့အတုိင္းလုပ္ၾကည့္တဲ့အခါ… ၊

အရီးလွစိန္ကလည္း လူနီေလးၾကိဳမွန္းထားတဲ့အတိုင္း

ကြက္တိမယံုေၾကာင္းျပန္ေျပာတဲ့အခါ ခင္နန္းက ယံုလာေအာင္ၾကိဳးစားရင္းက

ေနာက္ဆံုး သူခုိးဖမ္းၾကည့္တဲ့အခါ..ခင္နန္းစကားအတိုင္း

အခ်ိန္ ၊ ေနရာ ၊ လူစာရင္းကအစကြက္တိနဲ႕

ဖမ္းမိျပီး ႏြားပါျပန္ရလိုက္တဲ့အခါ တစ္ရြာလံုးက

ခင္နန္းကို အံ့ၾသသင့္သြားၾကတဲ့ အျဖစ္ေရာက္ခဲ့ရျပီ…. ၊

ခင္နန္းရဲကအဘြားျဖစ္သူကေတာ့ သူ႕ေျမးမေလးထူးျခားေနတာကို

တစ္ခုခုသတိထားမိေနသလိုပဲ………. ။

ရြာကလူေတြက ခင္နန္းကို ယံုၾကည္လက္ခံလာၾကျပီး

ေနာက္ ၊ ကၽြဲေပ်ာက္ ၊ ႏြားေပ်ာက္ ၊ ေရႊေပ်ာက္ ၊ လူေပ်ာက္

တစ္မ်ိုးျပီးတစ္မ်ိဳးလာေမးၾကလိုက္.. ခင္နန္းက ေမးခြန္းေတြကို စုထားျပီး

လူရွင္းတဲ့အခ်ိန္ေတြ တစ္ေယာက္တည္း ေဆာ့သလိုလိုနဲ႕

ေညာင္ရြက္ေလးကိုိကုိင္ရင္း ေတာထဲ၀င္သြားျပီးေတာ့ လူနီေလးကို

သြားေမးလိုက္….ျပီးမွ သူ႕ဆီလာေမးတဲ့သူေတြကို

တစ္ေယာက္ဆီျပန္ေျဖေပးလိုက္နဲ႕ အဆင္ကိုေျပေနတာပဲ ၊

ဘာလိုလိုနဲ႕ ခင္နန္းတစ္ေယာက္ အၾကားအျမင္ဆရာမေလးခင္နန္း လို႕ေတာင္

ရြာမွာ နာမည္ရစျပဳလာျပီ… ၊ တစ္ခ်ိန္က သူ႕ကို ၀ိုင္းပယ္လာၾကတဲ့ရြာ

အခုေတာ့ သူတိုကမဟုတ္သလိုပဲ ခင္နန္းကို ေမးျမန္းလာရင္း

ဟိုပစၥည္းေလးလက္ေဆာင္ယူလာလိုက္ ၊ ဒီပစၥည္းေလးေပးလိုက္ ၊

သူတို႕ဥစၥာျပန္ေတြ႕တဲ့အခ်ိန္မွာလည္း လာပို႕လိုက္ၾကတဲ့

လက္ေဆာင္ေတြဆိုတာ ခင္နန္းတို႕ တည္းအိုေလးထဲ

လိုေလေသးမရွိေလာက္ေအာင္ေပါ့… ။

အမွန္တကယ္ ခင္နန္းကို ကူညီေနတဲ့သူကေတာ့

ရိုးမ ေတာနက္ၾကီးထဲက ေညာင္ညိဳပင္ က သူငယ္ခ်င္းေလးမဟုတ္လား… ။

တစ္ေန႕ေတာ့ ခင္နန္းတို႕ရြာငယ္ေလး နဲ႕ ခင္နန္းရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း လူနီေလးကို

ဒုကၡျဖစ္ေစနိုင္မယ့္ဆိုးဆိုးရြားရြား ကိစၥေတြ ျဖစ္ဖို႕ရာ အေၾကာင္းဖန္လာခဲ့ရျပီ…… ။

{အပိုင္း - ၃} – (ဇာတ္သိမ္းပိုင္း) ေမွ်ာ္

~ မိုးေစြ ~

စာျပီးခ်ိန္ - ( 20 . 12 .2018 )

Myanmar Time 2:30 AM

#lotaya_shortstory

အပတ္စဥ္ အသစ္သစ္ေသာ ပရေလာက ၀တၳဳတိုမ်ားကို "ေဘလ္မကုန္ ၀န္ေဆာင္ခေပးစရာမလို အင္တာနက္ခ မကုန္ဘဲ" ဖတ္ဖို႕ အခုပဲ လိုတရ အယ္လီေကးရွင္းကို

ဒီလင္႔ခ္ ကေနႏိွပ္ျပီး ေဒါင္းလုဒ္ဆဲြထားဖို႕ေတာ႔လိုမယ္ေနာ္





ပင္မစာမ်က္ႏွာ

သတင္း

ဂိမ္း

၀န္ေဆာင္မႈမ်ား
Some text some message..