Lotayamm

“ ဓါတ္ပံုေအာက္က ပုသင္ညိဳေလးတစ္ေကာင္ ”ဇာတ္လမ္း / စာေရးသူ - “ မိုးေစြ ” ( ျဖစ္ရပ္မွန္ )
lotaya.mpt.com.mm
|
2019-05-09

“ ဓါတ္ပံုေအာက္က ပုသင္ညိဳေလးတစ္ေကာင္ ”

ဇာတ္လမ္း / စာေရးသူ - “ မိုးေစြ ” ( ျဖစ္ရပ္မွန္ )

( စ - ဆံုး )

မေကြးတိုင္းရွိမထင္မရွား ရြာေသးေသးေလးတစ္ခု ။

“ သင္းသင္းရယ္ ညည္းနယ္ နားနားေနေနလုပ္စမ္းပါ က်န္မာေရးကလည္းေကာင္းတာမဟုတ္ဘူး

ဒီၾကားထဲ အားေလးဘာေရးရွိေအာင္ နားစမ္းပါဟယ္…..က်ဳပ္တစ္ေယာက္တည္းလုပ္လည္း

ဒီအလုပ္ကျဖစ္ပါတယ္ ”

ေရာဂါေၾကာင့္ လူတစ္ကိုယ္လံုးေဖ်ာ့ေလ်ာ့ေနေပမယ့္ အလုပ္ေတြကိုၾကံဳးလုပ္ေနဆဲျဖစ္တဲ့

ဇနီးသည္ကို ေယာက်ာ္းျဖစ္တဲ့သူ ကိုသာေဗ်ာ က ဂရုနာေဒါေသာေလးနဲ႕ လွမ္းေျပာလိုက္တယ္ …

“ ကိုသာေဗ်ာရယ္…ႏွစ္ေယာက္လုပ္ေတာ့ ႏွစ္ဆျပီးတာေပါ့…ႏွစ္ဆျပီးေတာ့

ႏွစ္ဆစာေငြရတာေပါ့….ျပည့္စံုတဲ့ဘ၀ေတြမဟုတ္ေတာ့ နားခ်င္တိုင္းနားရင္

ထမင္းငတ္ကုန္မွာေပါ့ ကိုသာဗ်ာရယ္….သားအၾကီးေကာင္ကလည္း

အထက္တန္းေရာက္ေနျပီး အငယ္မေလးကလည္းေက်ာင္းေနေနရျပီ….

ကေလးေတြအျမန္ၾကီး အျမန္ဘြဲ႕ေတြ႕ရျပီးအလုပ္ေကာင္းေကာင္း လစာေကာင္းေကာင္းေလးေတြ

ရမွ ကၽြန္မ စိတ္ခ်လက္ခ် နားေတာ့မယ္…အဟြတ္အဟြတ္…အဟြတ္အဟြတ္

ကၽြတ္ကၽြတ္ကၽႊတ္ကၽႊတ္ ”

ေ၀ဒနာကို အံတင္းခံရင္း သားသမီးေဇာနဲ႕အလုပ္လုပ္ရင္းျပန္ေျပာလိုက္တဲ့

ဇနီးသည္ မသင္းၾကိဳင္စကားေၾကာင့္ ကိုသာေဗာတစ္ခ်က္ေတြေ၀သြားျပီး

“ သားသမီးေတြက ညည္းေျပာသလို လိမၼာရင္ေကာင္းသား

ပညာမစံုဘဲၾကင္ယာစံုျပီး မိဘကိုျပန္ၾကည့္မယ္ေနေနသာသာ မိဘက

အသက္ၾကီးမွ အိုၾကီးအိုမနဲ႕ ေျမးျမစ္ေတြအထိ ျပန္လုပ္ေကၽြးေနရရင္ေတာင္

မေခ်ာင္ဘူးမိန္းမေရ ညည္းသားအၾကီးေကာင္အေၾကာင္းညည္းမသိပါဘူး..

ဒီေကာင္သာ သိတတ္ရင္… ”

ကိုသာေဗ်ာစကားမဆံုးခင္မွာပဲ မသင္းၾကိဳင္က ခ်က္ခ်င္းခြန္းတုန္႕ျပန္လိုက္တယ္

“ ေတာ္ေတာ့ ကိုသာေဗ်ာ…အဟြတ္အဟြတ္…ကၽြန္မသားေလးကို

အျပစ္မတင္ပါနဲ႕ ဒီကေလးက ငယ္ေသးလို႕ပါ ဟိုေန႕ကဆို အေမေရခ်ိဳးဖို႕ဆိုျပီး

ေရေတြၾကိဳျဖည့္ေပးထားတာပဲၾကည့္…ဘယ္ေလာက္အလိုက္သိ..လိမၼာတယ္ဆိုတာ…

က်န္တာကေတာ့ ေယာက်ာ္းေလးပဲေလအေသာက္အစားေလးနည္းနည္းပါးပါးေတာ့ရွိမွာေပါ့

ရွင္ေတာင္ မေသာက္လို႕လား…အဟြတ္အဟြတ္ ”

ကမာၻ႕စိတ္ပညာရွင္ဆရာၾကီးေတြေျဖရွင္းခ်က္အတိုင္း

လူေတြရဲ႕မသိစိတ္ေတြအေၾကာင္းထဲမွာ အေမက သားျဖစ္သူအပၚအခ်စ္ပိုတတ္သလို

အေဖက သမီးေတြအေပၚအခ်စ္ပိုတတ္တာ သဘာ၀တရားျဖစ္ေနတာကို

မသင္းၾကိဳင္က သက္ေသျပေနသလိုပဲ…သူ႕သားလင္းေက်ာ္အတြက္ဆိုရင္

တစ္ကမာၻလံုးနဲ႕တစ္ေယာက္ ခံျပီးစစ္ပြဲႏြဲမယ္ဆိုတဲ့ အေမမ်ိဳး…. ။

မိုးဥတုကိုေက်ာ္လြန္ျပီးေနာက္ရာသီေလးက ရြာဘက္မွာမို႕

အေအးကဲေနသလို…..

“ ကိုသာေဗ်ာ… ကၽြန္မသားေလအိမ္ျပန္မလာေသးဘူးလား

ညနက္လိုက္တာာေနာ္…. ”

“ ညည္းနဲ႕ဟယ္ ငါလည္းစိတ္ဆင္းရဲ႕ပါတယ္ ကိုယ္ကေနေကာင္းတာမဟုတ္ဘူး

ကေလးေတြကို လိုက္ပူမေနစမ္းပါနဲ႕ ငါသိပါတယ္ဟ…ညည္းကိုယ့္က်န္းမာေရးသာကိုယ္ဂရုစိုက္ျပီးေန ”

လူကေရာဂါကၽြမ္းျပီး အိပ္ယာထဲလွဲေနေပမယ့္ သားျဖစ္သူအေပၚ အခ်စ္စိတ္ပိုလြတ္သူမို႕

စိတ္က မျပတ္နိုင္ဘဲရွိေနေသးတယ္ …

“ ကၽြန္မသားေလး ဒီတစ္ႏွစ္ျပီးရင္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားၾကီးျဖစ္ေတာ့မွာေနာ္ ”

ေရာဂါက ခႏၶာကိုယ္ကို ဖ်က္ဆီးေနေပမယ့္ မိခင္တစ္ေယာက္ရဲ႕ေမတၱာ ပီတိ ဓါတ္ေတြကိုေတာ့

ဘယ္လိုမွ သက္ေရာက္မႈမစြမ္းနိုင္ရွာဘူး…. ၊

“ မိန္းမရယ္….ကိုယ္သာက်န္းမာေအာင္ၾကိဳးစားစမ္းပါ…

ငါေျပာတယ္..ေရာဂါမကၽြမ္းခင္ ေပ်ာက္ေအာင္ကုသပါ ကုသပါ ေဆးရံုတက္ပါဆုိတာကို

နားမေထာင္ဘူး…သူ႕ေဆးဖိုးကိုႏွေျမာေနတယ္…. ”

“ ေဆးဖိုးႏွေျမာတာ မဟုတ္ဘူးေတာ္ေရ…. သားနဲ႕သမီးအတြက္

ေက်ာင္းစရိတ္ေတြ ၊ အိမ္စရိတ္ေတြ ထိခိုက္သြားမွာစိုးလို႕ က်ဳပ္မကုပဲေနေနတာပါေတာ္ ”

မိသားစုအေပၚ သံေယာဇဥ္တြယ္လြန္းတဲ့ဇနီးသည္အတြက္

မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ က်လာတဲ့မ်က္ရည္စေတြကို ကိုသာဗ်ာ မသိမသာ ပြတ္သပ္လိုက္ရင္း

မ်က္နာလြဲထားမိလိုက္တယ္ ။

မသင္းၾကိဳင္ရဲ႕ေရာဂါအေျခအေနက မကုဘဲေပခံေလေလ

တိုးလာေလေလျဖစ္လာရာကေန ေနာက္ဆံုး မသင္းၾကိဳင္တစ္ေယာက္

သူခ်စ္လွစြာေသာ မိသားစုေလးနဲ႕ ဘ၀ျခားရာတစ္ျခားအရပ္ဆီကို

တစ္ကိုယ္တည္းထြက္သြားလိုက္ရေတာ့တယ္ ၊ မသင္းၾကိဳင္ ကြယ္လြန္ရွာျပီ ။

ပင္ကိုယ္စရိတ္က ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္ျပီး သားသမီး နဲ႕ မိသားစုအေပၚ

ခ်စ္လြန္လို႕ ေငြပိုေငြလ်ံမရွိလို႕ အပင္ပန္းအဆင္းရဲခံျပီးေငြေတြစုေဆာင္း ၊

စုေဆာင္းထားတဲ့ေငြေတြနဲ႕သားသမီးေတြကို လူတန္းေစ့ေက်ာင္းတက္နိုင္ေအာင္ထားေပးရင္း

ေယာက်ာ္းျဖစ္သူနဲ႕ မယ္တထမ္း ေမာင္တရြက္ ကူညီေဖးမေပးခဲ့တဲ့သူတစ္ေယာက္မို႕

ရပ္ရြာတစ္ခုလံုးကပါ ခ်စ္ၾကခင္ၾကတာမို႕ မသင္းၾကိဳင္ကြယ္လြန္သြားေတာ့

အားလံုးက ၀မ္းနည္းေၾကကြဲၾကရတယ္ ။

မသင္းၾကိဳင္တစ္ေယာက္သားသမီးကိုခ်စ္တဲ့စိတ္ေတြ စိတ္မခ်တဲ့စိတ္ေတြနဲ႕

ဘ၀ကူးသြားသူမို႕ စိုးရိမ္စိတ္ေတြ ၊ စြဲလမ္းစိတ္ေတြေၾကာင့္ ဘ၀ကူးမလွခဲ့ဘဲ

ျပိတၱာဘံုသားဘ၀ကိုေရာက္သြားခဲ့ရတယ္ ၊ ဒီအေၾကာင္းကိုလည္း

အားလံုးက ရိပ္စားမိျပီးျဖစ္ၾကတယ္ ၊ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့

အသုဘ စခ်တဲ့ေန႕ကစျပီး ရက္လည္ျပီးေနာက္ပိုင္းအထိကို

ေဆြမ်ိဳးေတြထဲမွာ မသင္းၾကိဳင္ စေနာက္ ေျခာက္လန္႕တာကို မခံရတဲ့သူ

မရွိေသးဘူးလို႕ဆိုရမယ္ ။

အဲ့ဒီ့အထဲက အဆိုးဆံုးအျဖစ္က မသင္းၾကိဳင္ရဲ႕ ေမာင္၀မ္းကြဲေတာ္တဲ့

ဖိုးေခြးဆိုတဲ့ ကာလသားေလးတစ္ေယာက္ မသင္းၾကိဳင္နာေရးမွာကူညီရင္း

ညဘက္ၾကီး သူမ်ားေတြ ဖဲကစားလို႕ေကာင္းေနတုန္း အေပါ့သြားခ်င္လာတာနဲ႕

အိမ္ထဲ၀င္ျပီး အိမ္သာဆီကိုတစ္ေယာက္တည္းထြက္သြားျဖစ္ခဲ့တယ္ ။

ညဥ္လည္းနက္ ၊ ပတ္၀န္းက်င္ၾကီးကလည္း တိိတ္ဆိတ္ေနျပန္တယ္

တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ေတာထဲက ငွက္တစ္ခ်ိဳကတစ္ေလ ေအာ္ျမည္သံကလြဲရင္

အရာရာ ဆိတ္ျငိမ္ေနျပန္တယ္ ၊ တစ္ခါတစ္ေလ တိုက္ခတ္လိုက္တဲ့

ေလထဲမွာလည္း ေဆာင္းရဲ႕အေငြ႕အသက္ေလးေတြပါလို႕ထင္တယ္

ေက်ာရိုးထဲထိ စိမ့္တက္သြားေစတယ္ ။

ဖိုးေခြး အိမ္သာနားကိုေရာက္ေတာ့

အိမ္သာကိုဖြင့္မလို႕ အိမ္သာတံခါးလက္ကိုင္ကို ကိုင္ထားယံုရွိေသးတယ္

ေမွာင္မဲေနတဲ့ အိမ္သာထဲက နားက်င္မႈတစ္ခုုခုေၾကာင့္ ညည္းလိုက္တဲ့ ညည္းသံၾကီးကို

ၾကားလိုက္ရတယ္… ၾကားၾကားခ်င္း ႏွလံုးခုန္ရပ္မတပ္လန္႕သြားျပီး

ေအာ္ဖို႕ၾကိဳးစားလိုက္ေသးတယ္…ေနာက္ေတာ့မွ အသိစိတ္ျပန္လည္လာျပီး

အထဲမွာ လူရွိတယ္အထင္နဲ႕ လွမ္းေမးလိုက္တယ္ …

“ အထဲမွာ လူရွိလား ”

တစ္ဖက္က ခဏေလာက္ျငိမ္သြားျပီးေတာ့ မၾကာပါဘူး….

“ ဟင္းဟင္းဟင္းဟင္း…………

ဟီးဟီးဟီးဟီး………………

ဟင္း………………

ဟင္း…………….. ”

ဆိုတဲ့ အသက္ရွည္ၾကီးဆြဲျပီး လူမမာတစ္ေယာက္ နာနာက်င္က်င္နဲ႕ညည္းတဲ့

အသံၾကီးကိုၾကားလိုက္ရျပန္တယ္… ၊ ဖိုးေခြးတစ္ေယာက္တည္း ေဆာင္းတင္းၾကီး

ေဇာေခၽြးေတြျပန္လာျပီး တုန္တုန္ယင္ယင္နဲ႕ တံခါးကိုေခါက္ရင္းဆက္ေမးလိုက္မိတယ္

“ ေဒါက္ေဒါက္…လူလူ…လူ…ရွိလား… ”

ေမးရင္းပဲ တံခါးကို ဆြဲဖြင့္ၾကည့္လိုက္မိေတာ့

အိမ္သာထဲမွာ ဘယ္သူမွ ရွိမေနဘူး….. ၊

အဲ့ဒါနဲ႕ ေခြးပုလည္း သူ႕စိတ္ေၾကာင့္ျဖစ္ေနတာမွန္းသိလိုက္ျပီး

အခုမွ သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ခ်နိုင္သြားရင္း ဘာရယ္မဟုတ္ဘဲ

ေက်ာမလံုသလိုနဲ႕ ေက်ာဘက္ကိုလွည့္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါမွာ

ေသတုန္းကအေခါင္းထဲထည့္လိုက္တဲ့အတိုင္း အက်ီ ၤ ေျပာင္းျပန္ၾကီးနဲ႕

မတ္တပ္ရပ္ျပီးသူ့ကိုၾကည့္ေနတဲ့ အရီးေလးေတာ္သူၾကီး မသင္းၾကိဳင္ကို

မ်က္နာခ်င္းနီးနီးကပ္ကပ္ ျမင္ေတြ႕လိုက္ရတယ္ ၊ မသင္းၾကိဳင္ ရဲ႕ မ်က္လံုးေတြက

အနက္ေရာင္အဆံေလးေပ်ာက္ေနျပီ လံုး၀အျဖဴေရာင္ၾကီးေတြ ၊ တစ္ကိုယ္လံုးကလည္း

ေသြးမရွိေတာ့လို႕ ျဖဴဆုတ္ဆုတ္နဲ႕ ၊ အပုတ္နံ႕ကလည္းတစ္ေထာင္းေထာင္း…. ၊

ဘာေျပာေကာင္းမလဲ ျမင္ျမင္ခ်င္းပဲ ဖိုးေခြးလည္း ေအာ္ျပီး ဖဲ၀ိုင္းေတြရွိတဲ့ အိမ္ထဲကို

၀င္ေျပးပါေလေရာ

“ အား…………သ…သ…သရဲ………. ”

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ရြာမွာ တစ္ျခားရြာေတြထက္ဆင္းရဲၾကေပမယ့္ အလွဴအတန္းရက္ေရာျပီး

ဘာသာ သာသနာအေပၚမွာ ယံုၾကည္စိတ္ ကိုးစားစိတ္ရွိၾကတဲ့ ရြာသူရြာသားေတြေၾကာင့္

ေရႊေရာင္တစ္၀င္း၀င္းကေလးနဲ႕ ရြာဦးေစတီေလး ကို ေျခတန္ရွည္ျပီး ထုထည္ေကာင္မြန္တဲ့

သစ္ေကာင္း၀ါးေကာင္းေတြနဲ႕ေဆာက္ထားတဲ့ ရြာဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကို တြဲျပီးျမင္ေတြ႕နိုင္မွာပါ ။

“ ေလွ်ာက္စမ္းပါဦး ဒကာၾကီးရ… က်ဳပ္ဒီရြာကေနေပ်ာက္သြားတုန္း

ဒကာမၾကီး သင္းသင္း ဘာေတြမ်ားျဖစ္ရတာလဲကြယ္…. ”

“ တင္ပါ့ဘုရား ဦးဇင္းရန္ကုန္ကိုၾကြမသြားခင္ကတည္းက

သင္းသင္းတစ္ေယာက္ ေရာဂါ၀င္စျပဳေနတာ အရွင္ဘုရားအသိပါပဲ…

ေနာက္ေတာ့ တပည့္ေတာ္တိုက္တြန္းပါတယ္ဘုရား ကုပါကုပါဆိုတာကို

သားသမီးေတြအတြက္ ေခၽြတာရင္းေခၽြတာရင္းကေန ေနာက္ဆံုးလံုးပါးပါးျပီး အခုလိုျဖစ္သြားတဲ့အထိ

ျဖစ္သြားတာပါ ေနာက္ဆံုး သူကြယ္လြန္သြားသည့္တိုင္ေအာင္ မကၽြတ္မလြတ္ဘဲ သူ႕ေဆြမ်ိဳးေတြကိုေရာ

တစ္ခ်ိဳ႕ရြာသားေတြကိုပါ လိုက္ျပီးေတာ့ ေျခာက္လန္႕တာေတြ မၾကာမၾကာျဖစ္ပါတယ္ဘုရား

တပည့္ေတာ္တို႕အိမ္မွာေတာ့ သူသားသမီးေတြေၾကာက္မွာစိုးလို႕ထင္တယ္

တစ္ခါမွ ေျခာက္တာလန္႕တာ အသံေပး ၊ အနံ႕ေပးတာ မရွိခဲ့ပါဘူးဘုရား…. ၊

သူကြယ္လြန္ျပီးေတာ့ အဲ့လုိေတြၾကားရေတာ့ တပည္ေတာ္တို႕လည္းစိတ္မေကာင္းဘူးဘုရား

သူ႕အတြက္ရည္စူးျပီး ကုသိုလ္လည္းမၾကာမၾကာလုပ္ေပးျဖစ္ပါတယ္ ၊ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေတြပင့္ျပီး

လတိုင္းလည္းသီးသန္႕ ေရစက္ခ် အမွ်ေ၀တာေတြလုပ္ပါတယ္ ဘုရား… ၊ ဒါေပမယ့္

ေျခာက္ျမဲေျခာက္ လန္႕ျမဲလန္႕ေနဆဲပါ…သူ႕ခဗ်ာ မကၽြတ္ရွာေသးဘူးဘုရား… ”

ကိုသာေဗ်ာ မ်က္ရည္ေတြ အူတက္လာပံုရတယ္ ၊ ေက်ာင္းထိုင္ကိုယ္ေတာ္ကလည္း

ဆက္ျပီးေမးျပန္တယ္

“ ဒီေလာက္အလွဴေတြလုပ္ေပးေနတာ ဒီဒကာမ မကၽြတ္ဘူးဆိုေတာ့

ဘာမ်ားမွားေနသလဲ….ေနဦး…အလွဴလုပ္ေတာ့ ဘယ္ေနရာမွာလုပ္ေပးတာလဲ ”

“ တပည့္ေတာ္ အိမ္မွာပါ ဘုရား ”

“ ေရစက္ခ်က္ အမွ်ေ၀ခါနီးေရာ ကြယ္လြန္သူကိုနာမည္ေသခ်ာေခၚေပးရဲ႕လား ”

“ တရားေပးတဲ့ ဦးဇင္းကေတာ့ ဘ၀တစ္ပါးသို႕ကူးေျပာင္းသြားျပီျဖစ္တဲ့ ဒကာမၾကီး သင္းသင္းဆိုျပီး

အမွ်ေ၀ဖို႕ဖိတ္ေပးပါတယ္ ဘုရား ”

ေက်ာင္းထိုင္ဦးဇင္းနည္းနည္းေလာက္ေတြေ၀သြားသလိုျပဳလိုက္ရင္း

“ ေနဦး သင္းသင္းလို႕ေျပာတာလား ”

“ တင္ပါ့ဘုရား ”

“ ဒါေၾကာင့္မ်ားလားမသိဘူး….ဦးဇင္းတိုကအမွ်အတန္းေ၀တဲ့အခါ

ကြယ္လြန္သူရဲ႕ နာမည္အရင္ကိုေခၚေပးရတယ္ကြဲ႕ သင္းသင္းလို႕ေခၚရင္ ဘယ္တိက်မလဲ

မသင္းၾကိဳင္လို႕ေသခ်ာေခၚေပးရတယ္… ၊ အစိုးရရံုးေတြမွာ ၀န္ထမ္းေတြကြယ္လြန္တဲ့အခါ

အမိန္႕စာျပန္ရင္ မွတ္ပံုတင္ထဲကနာမည္အတိုင္းအတိအက်ျပန္ေပးရတာမ်ိဳးေပါ့ေလ ”

ဦးဇင္းစကားေၾကာင့္ ကိုသာေဗ်ာတစ္ေယာက္ အားတက္သြားရင္း

“ ဒါဆို ဒီအပတ္ထဲ ဦးဇင္း တပည့္ေတာ္တို႕အိမ္ကိုၾကြျပီး

မသင္းၾကိဳင္အတြက္ ေရစက္ခ် အမွ်ေ၀ေပးပါဦးဘုရား ၊ ေၾသာ္…ဦးဇင္းကို

တပည့္ေတာ္ ထူးဆန္းတာ တစ္ခုေျပာရဦးမယ္ ”

“ ေဟ..ဘာမ်ားလဲကြယ္ ”

“ မသင္းၾကိဳင္အေၾကာင္းပါပဲဘုရား မသင္းၾကိဳင္ကြယ္လြန္သြားျပီး

ရက္လည္ျပီးေနာက္ပိုင္းမွာ တပည့္ေတာ္ သူ႕ပစၥည္းေလးေတြသိမ္းေနရင္း

မထင္မွတ္ဘဲ သူ႕အိပ္ယာေခါင္းရင္းနားမွာ သူ႕သားၾကီး ရွင္ျပဳတုန္းက

မင္းေလာင္း(ေမာင္ရင္ေလာင္း)ပံုစံုေလးနဲ႕ ထီးျဖဴေဆာင္းျပီးရိုက္ထားတဲ့ပံုေလးရွိတယ္ဘုရား

အဲ့ဒီပံုေလးက ဘယ္သူေမွာက္ထားတယ္မသိဘူး…ေမွာက္လ်က္ေလးျဖစ္ေနတယ္ ၊

ဒါကိုတပည့္ေတာ္ျမင္ေတာ့ အဲ့ပံုေလးကို ကိုင္မၾကည့္လိုက္တုန္း

ပံုေလးေအာက္မွာ လက္တစ္ထြာေလာက္ရွိတဲ့ ပုသင္ညိဳ မဲမဲ ေျခာက္ေျခာက္ေလးတစ္ေကာင္ကို

ေတြ႕လိုက္တယ္ဘုရား..အဲ့ဒါနဲ႕တပည့္ေတာ္လည္း သူေနခ်င္ေနပါေစဆိုျပီး

အဲ့ဓါတ္ပံုကို သူ႕ကိုယ္ေပၚျပန္အုပ္ေပးထားလိုက္တယ္ ၊ ေနာက္တစ္လေလာက္ၾကာေတာ့

အဲ့ဓါတ္ပံုကိုျပန္မၾကည့္ျပန္ေတာ့လည္း အဲ့ဒီ့ ပုသင္ညိဳေျခာက္ေလးက ဓါတ္ပံုေအာက္မွာ

ျငိမ္ျငိမ္ေလးရွိေနေသးတယ္ဘုရား… ၊ ဘယ္မွလည္းမသြား ၊ ဘာမွလည္းမစားဘူး ၊

တပည့္ေတာ္စိတ္ထဲ မသင္းၾကိဳင္…သူ႕သားကိုခ်စ္တဲ့စိတ္နဲ႕ ေနေနတာလို႕ထင္တာနဲ႕

စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိေသးတယ္ ၊ အခုဆို အဲ့ဒီအေကာင္ေလး တပည့္ေတာ္တို႕အိမ္က

သားၾကီးဓါတ္ပံုေအာက္မွာေနေနတာ ၆လေက်ာ္သြားျပီဘုရား ”

“ အလို ဒီလိုအျဖစ္မ်ိဳးအျပင္မွာတကယ္ရွိတာလား…

ဒကာၾကီးတင္မဟုတ္ဘူး ဦးဇင္းကိုယ္တိုင္ေတာင္ေတြးမိတယ္

ဦးဇင္းေလ့လာဖူးတာ သရဲ ၊ တေစၦ ၊ နာနာဘာ၀ေတြက တိရစာၦန္အျဖစ္

ဖန္တီးေနထိုင္တဲ့အခါ ဆိတ္တို႕ ၊ ေခြးတို႕ ၊ ႏြားတို႕ ၊ သမင္တို႕ ၊ ပုသင္ညိဳ တို႕ စသျဖင့္

ပံုစံျပာင္းတတ္ၾကတယ္လို႕ သိထားတယ္ကြဲ႕…တကယ္ဟုတ္ခ်င္မွလည္း

ဟုတ္မွာပါေလ….ဒီအပတ္ထဲ ဦဇင္းဒကာၾကီးတို႕အိမ္ကိုၾကြလာျပီးေတာ့

ဒကာမၾကီးအတြက္ နာမည္ေခၚ အမွ်ေပးေ၀ေပးမယ္ ၊ အဲ့လိုလုပ္ျပီးေနာက္မွာ

ဒကာမၾကီးတကယ္ကၽြတ္သြားျပီ အေျခာက္အလန္႕လည္းမရွိေတာ့ဘူး ၊

ဓါတ္ပံုေအာက္က ပုသင္ညိဳေလးကလည္း မရွိေတာ့ဘူးဆိုျပီး တိုက္ဆိုင္လာရင္ေတာ့

ဦးဇင္းတို႕ လက္ခံရေတာ့မွာပဲ….. ”

“ တင္ပါ့ဘုရား…ဒီထက္ မသင္းၾကိဳင္ ေျခာက္လန္႕တာေတြထဲက

ေတာ္ေတာ္ေလးၾကမ္းတာ တစ္ခုရွိေသးတယ္ဘုရား …

တပည့္ေတာ္တို႕နဲ႕ သံုးအိမ္ေက်ာ္ကြာတဲ့ မသင္းၾကိဳင္တို႕နဲ႕ ေဆြးမ်ိဳးနိးစပ္ေတာ္တဲ့

အရီးေလးစိန္ခင္တို႕အိမ္မွာ ျဖစ္သြားတာ ျဖစ္ပံုကေတာ္ေတာ္ဆန္းတယ္ဘုရား

ညၾကီးမိုးခ်ဳပ္ အားလံုးအိပ္ေတာ့မယ္ဆိုျပီးျပင္ေနတုန္း အပုတ္နံ႕ၾကီးဆိုးဆိုးရြားရြားရလာတယ္

ျပီးေတာ့ ညည္းသံၾကီးကိုဆက္တိုက္ၾကားလာရတယ္ အဲ့အခ်ိန္မွာ သူတို႕တစ္အိမ္သားလံုး

လန္႕ျဖန္႕ကုန္ၾကျပီး ျခံတံခါး၀နားကိုၾကည့္ေနတုန္း ျခံ၀င္းမဟုတ္ဘဲ အိမ္ထဲကို၀င္ရတဲ့

အိမ္အ၀င္အ၀နားကေန မသင္းၾကိဳင္ရဲ႕ လက္ျဖဴျဖဴၾကီးတစ္ဖက္က အိမ္တံခါးက ေခြးေတြဘာေတြ

၀င္မွာစိုးလို႕ ကာထားတဲ့ ၀ါးကပ္ကို ဆြဲဆြဲခါေနတာတဲ့….ညည္းသံၾကီးကလည္းဆက္တိုက္ဆိုသလိုပဲ

ထူးဆန္းတာက အိမ္ထဲေတာ့ လံုး၀ ၀င္မရဘူးတဲ့ အဲ့ဒီ့ လက္ျဖဴျဖဴၾကီးကိုလည္း

တစ္အိမ္သားလံုးေသခ်ာေပါက္ ထင္းထင္းၾကီး ျမင္လိုက္ရတာပါပဲဘုရား ”

“ ဒကာမၾကီး မသင္းၾကိဳင္ ….မသင္းၾကိဳင္….သနားပါတယ္ကြယ္…

သူ႕ခမ်ာ ဒီလိုဘ၀ၾကီးမွာ ဘယ္ေလာက္ဒုကၡေရာက္ေနရွာမလဲမသိဘူး…

လူေတြကသာေျခာက္လန္႕တယ္ထင္ေနၾကတာ…ဦးဇင္းအျမင္အရေတာ့

သူ႕ေဆြမ်ိဳးေတြကို သူအကူအညီလိုက္ေတာင္းေနတာျဖစ္မွာပါ… ”

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ရြာကေလးရဲ႕ နံနက္ခင္းေနနုေႏြးေလးက ထရံေပါက္ၾကဲၾကဲေတြၾကားထဲက

အိမ္ထဲကို တိုး၀င္ဖို႕ၾကိဳးစားေနၾကတယ္…အိမ္ကေလးထဲမွာေတာ့ အလွဴပစၥည္းေလးေတြနဲ႕အတူ

ရြာဦးေက်ာင္းဆရာေတာ္ၾကီးက ကြယ္လြန္သူ မသင္းၾကိဳင္အတြက္ရည္စူးျပီး

အမွ်အတန္းေပးေ၀ဖို႕ဟန္ျပင္ေနတယ္…

“ ကြယ္လြန္သူ ဒကာမၾကီး မသင္းၾကိဳင္ႏွင့္တကြ ၃၁တစ္ဘံုသားအားလံုး

ၾကားၾကားသမွ် အမွ်အမွ်အမွ် ယူေတာ္မူၾကပါကုန္ေသာ္ သာဓု သာဓု သာဓု ၊

ဒကာမၾကီး မသင္းၾကိဳင္ႏွင့္တကြ ၃၁တစ္ဘံုသားအားလံုး

ၾကားၾကားသမွ် အမွ်အမွ်အမွ် ယူေတာ္မူၾကပါကုန္ေသာ္ သာဓု သာဓု သာဓု ၊

ဒကာမၾကီး မသင္းၾကိဳင္ႏွင့္တကြ ၃၁တစ္ဘံုသားအားလံုး

ၾကားၾကားသမွ် အမွ်အမွ်အမွ် ယူေတာ္မူၾကပါကုန္ေသာ္ သာဓု သာဓု သာဓု ”

ဆရာေတာ္နဲ႕အတူ တရားနာသူေတြအားလံုးက ေရစက္ခ် အမွ်အတန္းေပးေ၀ျပီးေနာက္မွာ

ဆရာေတာ္က သူ႕အနားကိုလာဖို႕ ကိုသာေဗ်ာကို လွမ္းေခၚလိုက္ျပီး တိုးတိုးေလးေမးလိုက္တယ္

“ ဒကာၾကီး ဦးဇင္းစၾကြခါစက ျမင္ထားတဲ့ ဟိုဓါတ္ပံုေအာက္က ပုသင္ညိဳအမဲေျခာက္ေလးေရာ

ရွိေသးလားသြားၾကည့္စမ္း ”

ကိုသာေဗ်ာကလည္း မသိမသာ သြားၾကည့္လိုက္ရင္း မ်က္လံုးျပဴးမ်က္စံျပဴးအံ့ၾသတၾကီးနဲ႕

ဦးဇင္းကိုျပန္လာေျပာတယ္….

“ ထူးဆန္းတယ္ ဘုန္းဘုန္း အဲ့ဒီ့ အေကာင္ေလး လံုး၀မရွိေတာ့ဘူး…

ေျခာက္လေက်ာ္လံုးလံုး သူ႕သားဓါတ္ပံုေအာက္မွာ အစာမစားမလႈပ္မရွား အသက္ေလးပဲရွႈေနျပီး

၀ဋ္ေၾကြးခံ အစြဲအလန္းၾကီးတဲ့ ပုသင္ညိဳအေရာင္ေဆာင္ထားတဲ့ သင္းသင္း…. ၊ ေဆြမ်ိဳးေတြဆီမွာ

သြားသြား ေျခာက္လန္႕ေနတတ္တဲ့သင္းသင္း အခုေတာ့ ကၽြတ္လြတ္သြားရွာျပီေပါ့ ….အဟီး…. ”

ကုိသာေဗ်ာ ဒီတစ္ခါက်တဲ့မ်က္ရည္ေတြကေတာ့ ဇနီးသည္အတြက္ ၀မ္းသာလို႕က်တဲ့မ်က္ရည္ေတြ

ျဖစ္ေနမွာ အမွန္ပါပဲ….. ။

သင္းသင္း(ေခၚ) မသင္းၾကိဳင္တစ္ေယာက္ တကယ္ေရာ သူ႕သားသမီးေတြအေပၚ

စိတ္ျပတ္သြားနိုင္ရဲ႕လား… ၊ တကယ္ေရာ ကၽြတ္လြတ္သြားျပီလား… ၊ ဒါမွမဟုတ္

တစ္ေနရာရာမွာမ်ား ဆက္ရွိေနေလဦးမလားဆိုတာကေတာ့………….. ။

ၾကိဳးစားပါဦးမည္ …

~ မိုးေစြ ~

စာျပီးခ်ိန္ - 08.5.2019 ( 01 : 16 Am )

https://www.facebook.com/moeswebutterfly

#lotaya_shortstory

အပတ္စဥ္ အသစ္သစ္ေသာ ပရေလာက ၀တၳဳတိုမ်ားကို "ေဘလ္မကုန္ ၀န္ေဆာင္ခေပးစရာမလို အင္တာနက္ခ မကုန္ဘဲ" ဖတ္ဖို႕ အခုပဲ လိုတရ အယ္လီေကးရွင္းကို

ဒီလင္႔ခ္ ကေနႏိွပ္ျပီး ေဒါင္းလုဒ္ဆဲြထားဖို႕ေတာ႔လိုမယ္ေနာ္






ပင္မစာမ်က္ႏွာ

သတင္း

ဂိမ္း

၀န္ေဆာင္မႈမ်ား
Some text some message..