Lotayamm

“ ၾကက္နက္မ ” ( ျဖစ္ရပ္မွန္ )
lotaya.mpt.com.mm
|
2019-04-01

“ ၾကက္နက္မ ”

ဇာတ္လမ္း / စာေရးသူ - “ မိုးေစြ ” ( ျဖစ္ရပ္မွန္ )

( စ - ဆံုး )

ထူးျခားဆန္းက်ယ္တဲ့ ျဖစ္ရပ္မွန္ဇာတ္လမ္းေတြ အေၾကာင္း… ၊

သိပၸံပညာနဲ႕ အေျဖမရွာနိုင္တဲ့ အျခားကမာၻတစ္ခုကအျဖစ္မွန္ေတြ ၊

ေၾကာက္စရာေကာင္းလြန္းတဲ့အျဖစ္အပ်က္ေတြ ၊ ထူးျခားကမီၻရပစၥည္းေတြ…

စတဲ့ စတဲ့အေၾကာင္းေတြေနာက္ကိုအေျခခံျပီး ျဖစ္ရပ္မွန္ေက်ာရိုးယူေနရာေဒသအေပၚမူတည္လို႕

ဇာတ္လမ္း ၊ ဇာတ္အိမ္ဖြဲ႕ျပီးေရးသားတတ္တဲ့ ဂမီၻရစာေရးသူတစ္ေယာက္အျဖစ္ ဇာတ္လမ္းေလးေတြ

ေရးရတာ ကၽြန္ေတာ့္၀ါသနာတစ္ခုပါပဲ …

တစ္ေန႕ မွတ္မွတ္ရရေျပာရမယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္ေရးလက္စ“ ေခ်ာင္းေဘးနားကသရဲမ ” ဆိုတဲ့

ျဖစ္ရပ္မွန္ဇာတ္လမ္းေလးကိုေရးျပီးလို႕ ရက္ပိုင္းေလာက္အၾကာမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕အိမ္ကို

ကခ်င္ျပည္နယ္ဘက္က ကၽြန္ေတာ့္အေမရဲ႕ အစ္မ … ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ၾကီးၾကီးမိသားစု

ရန္ကုန္အလည္အပတ္ဆိုျပီးေရာက္လာခဲ့ၾကတယ္… ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ၾကီးၾကီးရဲ႕ ခင္ပြန္းသည္

ဦးေလးျဖစ္သူကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ ကေလးကတည္းက ႏႈတ္က်ိဳးေနတဲ့အတိုင္းဘဘလို႕ပဲေခၚပါရေစ… ၊

ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဘဘ က ကခ်င္ျပည္နယ္ဇာတိ ၊ ေဂၚရခါးလူမ်ိဳးတစ္ေယာက္ဗ် ၊ သူတို႕ဇနီးေမာင္နံမွာ

သမီးေလးႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္… ကၽြန္ေတာ့္အစ္မေတြေပါ့….ဒါေတြထားပါ….အမ်ိဳးေတြစပ္ေနရင္

စာရွည္သြားလိမ့္မယ္… ၊ လိုရင္းေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ဘဘ က ကခ်င္ျပည္နယ္ဇာတိ…

သူငယ္ငယ္ေလးကတည္းကနယ္အစုံနီးပါးေပေပေတေတေလ်ာက္သြားခဲ့ဖူးတဲ့သူတစ္ေယာက္

အေၾကာက္အလန္႕လည္းရွိတဲ့သူမဟုတ္ဘူး ၊ သူကိုယ္တိုင္မထင္မွတ္ပဲရခဲ့ဖူးတဲ့ ကမီၻရပစၥည္းေတြ

ေရဆင္တို႕…စသျဖင့္ၾကံဳဖူးတဲ့သူ.. ၊ စုန္းဆိုလည္းမီးစုန္းလိုစုးမ်ိဳးေတြနဲ႕ေတြ႕ပါမ်ားလြန္းလို႕ အျခားသူေတြ

ပတ္ေျပးေနရင္ေတာင္ သူကအေရးမစုိက္တဲ့သူ …၊ မေၾကာက္တတ္တဲ့သူမို႕လားမသိဘူး

သရဲ ၊ တေစၦကလည္းသူ႕ကိုခဏခဏေျခာက္လန္႕တယ္လို႕ေျပာတယ္… ၊ ဘယ္ေနရာသြားသြား

ပရေလာကနဲ႕ပတ္သတ္ျပီးသူ႕ကိုယ္ေတြ႕တစ္ခုအျမဲရခဲ့ေလ့ရွိတယ္… ၊ ေနာက္ျပီးသူ႕ရဲ႕ထူးျခားခ်က္က

သူကဘုရားတရားလည္းအလြန္အမင္းကိုင္းရႈိင္းရိုေသတတ္တဲ့သူ ၊ ပုတီးစိတ္ ၊ တရားထိုင္လည္း

အျမဲလိုလုပ္တဲ့သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနတာပဲဗ် ၊ သူမ်ားလိုေသာက္ေသာက္စားစားလည္းမရွိဘူး.. ၊

သူ႕လိုလူမ်ိုးက်ေတာ့ ကံနိမ့္လို႕ သရဲ႕ေျခာက္ခံရတယ္ဆိုျပီးေျပာရခတ္ေနျပန္ေရာ့ေလ… ။

ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ဘဘရန္ကုန္ လာလည္တာထီေပါက္တာထက္ေပ်ာ္မိတယ္… ၊

ကၽြန္ေတာ့္လိုအျခားကမာၻ….ပရေလာကတို႕ ၊ ဂမီၻရဆိုင္ရာနယ္ပယ္ေတြအေၾကာင္း ၊ သရဲေျခာက္တဲ့

အေၾကာင္းေတြ စိတ္၀င္စားသူအတြက္ ဘဘကေရးမကုန္နိုင္တဲ့ ကုန္ၾကမ္းထုတ္စက္ရံုၾကီးပဲဗ်…. ၊

သူၾကံဳခဲ့သမွ်အျဖစ္အပ်က္ေတြကလည္း ကၽြန္ေတာ္ေရးဖူးတဲ့ဇာတ္လမ္းေတြလိုတစ္ခုနဲ႔တစ္ခု

ထပ္တယ္ဆိုတာမရွိဘူး…အသစ္အဆန္းေတြခ်ည္းပဲ…. ၊ ဒီေန႕ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္းအလုပ္ပိတ္ေတာ့

ဟန္က်တာပဲ… ၊ ေဟာ့ ေျပာရင္းဆိုရင္းလဖက္ရည္ခ်ိန္ေရာက္လာလို႕ ကၽြန္ေတာ့္ ဘဘနဲ႕ ၾကီးၾကီးေတာင္

အိမ္ေပၚတက္လာၾကျပီ…. ၊ ၾကီးၾကီးကေမေမနဲ႕ စကားသြားေျပာပါေစေလ…ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဘဘကို

ရေအာင္ ခ်ဳပ္ျပီးဖမ္းရမယ္…. ။

“ ဘဘ….. ”

“ ေ၀့ ဘာလဲကြ….. ”

“ ဟာ….ငါ့သားၾကီးေတာင္ အရပ္ၾကီးနည္းတဲ့အရွည္ၾကီးမဟုတ္ေတာ့ဘူး…အားလား ”

“ ဟုတ္တယ္ဘဘ….ဒီမွာထိုင္ပါဦးဘဘ ကၽြန္ေတာ္ ေရေႏြးနဲ႕

လဖက္ရည္ ၊ လဖက္သုတ္ေလးသြားယူလာခဲ့မယ္ ”

ကိုယ့္အၾကံနဲ႕ကိုယ္ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္းဖင္ေပါ့ေနတာပဲ…. ၊

သူ႕အၾကိဳက္ က လဖက္သုတ္ ပုစြန္ေျခာက္မ်ားမ်ား ၊ ဆီရြဲရြဲေလး ၊ လဖက္ရည္က

ေပါ့ဆိမ့္ ၊ အဖန္ရည္ ပူပူခါးသပ္သပ္ေလး… ၊ ကၽြန္ေတာ္သိတာေပါ့…. ၊ အိမ္အျပင္ကို

ၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္းရာသီဥတုကကိုယ့္ဘက္ပါေနျပန္တယ္ … ၊

ေဆာင္း၀င္ခါစေလးမို႕ ေအးစိမ့္စိမ့္ေလး…. ။

“ ဘဘ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ျဖစ္ရပ္မွန္ေတြ ေျပာျပဦးေလဗ်ာ…

ကၽြန္ေတာ္ ဇာတ္လမ္းေရးမယ္ေလ… ”

“ ငါ့တူၾကီးမင္းကိုဘဘေျပာထားတာအမ်ားၾကီးပဲေလ… ”

“ ဟီးဟီးဟုတ္တယ္ေလဘဘအဲ့ဒါေတြအကုန္ ေရးျပီးျပီ ”

“ အားလား…တယ္လက္သြက္တဲ့ေကာင္ပါလား… ”

“ ဒါနဲ႕ သားေဖၾကီးေရာ.. ”

“ ဗ်ာ..ေဖေဖလားေဖေဖအလုပ္ကိစၥနဲ႕ အျပင္ခဏသြားတယ္ ဘဘ ”

“ ေအးေအး…ဘဘကေျပာျပတာရပါတယ္…သားေရာအားရဲ႕လား ”

“ အားတာေပါ့ဘဘရာ..ဒီေန႕ေလးရွားရွားပါးပါးအိမ္ကပ္တုန္းေလး

ဘဘဆီကဇာတ္လမ္းေတြ မွတ္ထားခ်င္လို႕ ”

ဘဘရဲ႕အေျခအေနကိုၾကည့္ျပီး ကၽြန္ေတာ္လည္းဖုန္းရဲ႕ အသံဖမ္းခလုတ္ေလးကို

ဖြင့္ထားလိုက္ေတာ့တယ္…. ၊

“ ဘဘတို႕ငယ္ငယ္ကေတာ့ အခုေနတဲ့ ကခ်င္ျပည္တယ္ထဲက (…)ျမိဳ႕ဆိုတာ

တကယ့္ေတာ့ၾကီးပါပဲ…ဘဘတို႕က ျမိဳ႕အစြန္ရပ္ကြက္ဆိုေတာ့ပိုဆိုးေသး..

အပင္ၾကီးေတြ သစ္ရပ္၀ါးရိပ္ကလည္း ထူထူလမ္းမီးမေျပာနဲ႕ ဟိုနားဒီနားညေရးညတာဆို

လက္ႏွိပ္ဓါတ္မီးေတာင္မသံုးနိုင္ၾကလို႕ မီးတုတ္ကိုယ္စီကခ်င္ဓါးကိုယ္စီနဲ႕ ေတာတိုးၾကတာပဲကိုယ့္လူေရ… ”

အဲ့လိုနဲ႕ အစခ်ီျပီး… သူတို႕ငယ္ငယ္ကဖား ၊ ငါး… ဟင္းစားရွာထြက္ရင္းေရသရဲနဲ႕ၾကံဳတာေတြ ၊

ကၽြန္ေတာ္ေရးခဲ့ဖူးတဲ့ “ ညမအိပ္ရ ” ဆိုတဲ့ ဇာတ္လမ္းထဲကေသျပီးသားသူကိုဖုတ္သြင္းတဲ့အေၾကာင္းတြ ၊

အမဲလိုက္တဲ့အေၾကာင္းေတြ ၊ ဖားကန္႕ ေမွာ္ထဲ က ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြ ၊

ပေယာဂအေၾကာင္းေတြ ၊ သူတို႕လူပ်ိဳအရြယ္ေလာက္ေရာက္ေတာ့ ေရခဲတိုက္နားမွာ

သရဲေခၚနည္းေဆာ့မိလို႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ အျဖစ္ဆံုးရတဲ့ ေၾကာက္စရာျဖစ္ရပ္ေတြ ၊

စုန္းေတြအေၾကာင္း ၊ စတဲ့ စတဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြကိုစီကာပတ္ကုန္းသူကတစ္ခုေျပာလိုက္

ကၽြန္ေတာ္ကသိခ်င္တာေလးတစ္ခု ျဖတ္ေမးလိုက္ သူကတစ္ခုဆက္ေျပာလိုက္နဲ႕အဆင္ကိုေျပေနတာပဲ… ၊

သူေျပာခဲ့သမွ် အထူးအဆန္းေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ သဘာ၀လြန္ အျဖစ္အပ်က္ေတြထဲက

ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ေလးစိတ္၀င္စားတဲ့ အေၾကာင္းေလးရွိတယ္ဗ်… အဲ့အျဖစ္အပ်က္မ်ိဳးအျပင္မွာ

တစ္ၾကိမ္မွ မၾကားဖူးေသေတာ့ အဆန္းေလးလည္းျဖစ္ေနတယ္… ၊ အျဖစ္အပ်က္ အစအဆံုးကိုေတာ့

ဖတ္လို႕ေကာင္းေအာင္ ဇာတ္လမ္းသေဘာမ်ိဳးေလးနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ျပန္စီေရးသားလုိက္ပါတယ္… ။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ကခ်င္ျပည္နယ္ ရွိ ျမိဳ႕ၾကီးတစ္မ်ိဳ႕တြင္ျဖစ္သည္ ……..

“ ဂ်ာမြန္းေအာင္ကို ၾကည့္ဦးကြာတစ္ေန႕တစ္ျခားပိိန္ပိန္လာတာ

လူရုပ္ေတာင္မေပၚေတာ့ဘူး… ”

“ ေအးေလ…အရင္ကဒီလိုမွမဟုတ္တာသူ႕ကိုယ္လံုးေလးကမယ္ကမာၻကို္ယ္လံုးေလးကို ”

“ ေဟ့ေကာင္ မင္းညီမဘယ္ကေနဘယ္လိုစျပီးဒီလိုျဖစ္တာလဲ ”

ေပါင္းေနက် ေျပာမနာဆိုမနာအိမ္နီးခ်င္းသူငယ္ခ်င္းသံုးေယာက္ျဖစ္ၾကသည့္

ရမ္းဗဟာဒူး ၊ ဂြမ္ဆန္လီ ၊ မြန္းေအာင္ တို႕ထဲမွ ဂြမ္ဆန္လီ၏ အပ်ိဳအရြယ္ ညီမျဖစ္သူေလးမွ

တစ္ေန႕တစ္ျခားအစာမ၀င္ဘဲတကယ္ကိုယ္လံုးအရိုးေပၚအရည္တင္ျဖစ္ကာ

ေရကိုပင္ မနည္းတိုက္ေနရသည္အထိအေျခအေနဆိုးေနေခ်ျပီ ၊ ဆရာ၀န္မ်ား ၊ သမားေတာ္မ်ား ၊

ေဆးမွီးတိုဆရာမ်ားကပင္ဂ်ာမြန္းေအာင္၏ ေရာဂါကိုေသခ်ာမေျပာနိုင္ဘဲလက္ေလ်ာ့လိုက္ၾကေလသည္ ။

“ ေအးကြာ… ငါ့ညီမေလးဂ်ာမြန္းေအာင္ကအေကာင္းၾကီးကြ

အေကာင္းၾကီးကေနညညဆိုမအိပ္ေတာ့ဘူးငုတ္တုတ္ထိုင္ေနတယ္ ၊

ျပီးေတာ့ သူ႕ကိုေမးရင္လည္းအိပ္မေပ်ာ္ဘူးတဲ့

အိပ္လို႕မရဘူးပဲေျပာတယ္ ၊ အစာေကၽြးလည္းမစားခ်င္ဘူးပဲျငင္းတယ္ ၊

ေနာက္ပိုင္းအိပ္ယာထဲမွာတေခြေခြနဲ႕ တပိန္ပိန္တလိန္လိန္နဲ႕ စကားလည္းနည္းသြားတယ္

နာတာရွည္ေရာဂါသည္လိုျဖစ္သြားျပီးအိပ္ယာထဲမွာပဲမင္းတို႕ေတြ႕တဲ့အတိုင္း

ေရာဂါဖိစီးမႈကိုခံေနရတာပါပဲကြာ…သူ႕ဟာကဘာျဖစ္လို႕ျဖစ္မွန္းမသိတာရယ္

ဆရာ၀န္ေတြကအစ ဘာေရာဂါမွန္းမသိဘူးျဖစ္ေနတာေတြကပိုဆိုးေနတယ္ ”

ဂြမ္ဆန္လီမွ သူ၏ ညီမအေၾကာင္းကိုေျပာျပလိုက္ရာရမ္းဗဟာဒူးမွအၾကံတစ္ခုေပးလိုက္ေလသည္ ။

“ ဒီအတိုင္းဆိုလူတစ္ေယာက္လံုးမ်က္စိေရွ႕မွာတင္ လက္လြတ္လိုက္ရလိမ့္မယ္ေနာ္

မင္းညီမဂ်ာမြန္းေအာင္ဆိုတာလည္းငါတို႕ညီမေလးပါပဲကြာ….ငါအၾကံေပးခ်င္တာက

တို႕(…)နားကနတ္ဆရာၾကီးဆီမွာေနာက္ဆံုးအေနနဲ႕ ပေယာဂစစ္ေဆးရင္းကုခိုင္းၾကည့္ပါလား

မင္းတို႕ငါတို႕မသိနိုင္ ၊ ဆရာ၀န္ေတြ ၊ သမားေတာ္ေတြ မျမင္နိုင္မစမ္းသပ္နိုင္တဲ့ေရာဂါဆိုေတာ့

ေနာက္ဆံုးနည္းအရ ငါ့စိတ္ထင္ ပေယာဂပဲျဖစ္ရမယ္…ဟုတ္မဟုတ္ နတ္ဆရာဆီေရာက္ရင္

သိရမွာေပါ့ကြာ…. ”

ရမ္းဗဟာဒူးေပးလိုက္သည့္္အၾကံကိုမြန္းေအာင္ မွ

“ ေနဦးကြာ…ဒီနတ္ဆရာဆိုတဲ့လူၾကီးကိုငါမယံုဘူး… ၊

သတင္းေတြၾကားထားတာလဲဒီလူၾကီးက ျပဳစားတတ္တယ္… ၊

ေအာက္လမ္းနည္းေတါနဲ႕လူတစ္ေယာက္ကိုဖ်ားနာေအာင္လုပ္မယ္…

ျပီးရင္ လူနာသူ႕ဆီကိုမလာလာေအာင္လုပ္တယ္..

လူနာကသူ႕ဆီေရာက္လာျပီးသူကုမွ သက္သာမယ္မွန္းမသိတာနဲ႕

လူနာရွင္ကိုေစ်းကိုင္ေတာ့တာပဲလုိ႕ ငါၾကားဖူးတယ္ ”

“ ဟင္ဟုတ္လား…ဒီအတိုင္းဆိုအဆင္မေျပဘူး…ေနာ္ ”

ဂြမ္ဆန္လီမွ စုိးရိမ္သြားသည္ကိုသိလိုက္ေသာအခါ

ရမ္းဗဟာဒူး က

“ မြန္းေအာင္ရာ..မင္းေျပာတာေတြ မင္းၾကားလာတာေတြက

တကယ္ဟုတ္တယ္မဟုတ္ဘူးဆိုတာမင္းအာမခံနိုင္လား…

ဟုိကတကယ္က်င့္ၾကံအားထုတ္တဲ့သူဆိုရင္ မင္းအျပစ္ရေနဦးမယ္ေနာ္

ငါေျပာခ်င္တာသူငယ္ခ်င္းဂြမ္ဆန္လီမင္းညီမေလးဂ်ာမြန္းေအာင္အေျခအေနကို

မင္းလည္းသိတယ္ ငါတို႕ေတြလည္းသိေနၾကျပီ…ေနာက္ဆံုးသူ႕အတြက္

ေကာက္ရိုးေလးတစ္မွ်င္စာအခြင့္အေရးရွိမယ္ဆိုလည္းငါတို႕ဖမ္းဆုတ္ထားရမွာပဲ

တစ္ခုခုျဖစ္ခဲ့ရင္ ငါတို႕ အရင္လို ၀ိုင္းရွင္းလိုက္မယ္ မင္းဘာမွပူမေနနဲ႕

မင္းတို႕အိမ္ကလူၾကီးေတြသေဘာတူေအာင္လည္းငါဆို႕ရေအာင္လိုက္ေျပာေပးမယ္

ျပီးရင္ ဂ်ာမြန္းေအာင္ေလးကိုငါတို႕ကိုယ္တိုင္ နတ္ဆရာဆီေခၚသြားေပးမယ္ကဲၾကာတယ္

အထုပဲအစီအစဥ္အတိုင္းစလိုက္ၾကစို႕….. ”

သူ႕အိမ္ကိုယ္တက္အိပ္တက္စား ၊ ကိုယ့္အိမ္သူတက္အိပ္တက္စား

လုပ္ေနၾကမို႕ ေသြးပိုနီးၾကသည္ ၊ တစ္ေယာက္ထိလာလွ်င္လည္းက်န္ႏွစ္ေယာက္ကအျမဲ

လိုက္ရွင္းေပးေလ့ရွိသည္ ၊ တစ္ေယာက္ကငရဲသြားမည္ဆိုပါကက်န္ႏွစ္ဦးမွာလည္း

အေနာက္မွ လိုက္ဖို႕အသင့္ရွိေနသည့္ ေသြးေသာက္မ်ားပင္ ၊ ယခုလည္းဂြမ္ဆန္လီ၏

ညီမျဖစ္သူဂ်ာမြန္းေအာင္အတြက္ သူတို႕ နတ္ဆရာၾကီးဆီကိုသြားၾကမည္ ၊ ထိုသို႕သြားရန္ခြင့္ျပဳေပးဖို႕

လူၾကီးမိဘမ်ားထံခြင့္ေတာင္းရာ နား၀င္ေအာင္ေျပာျပတတ္သူ ရမ္းဗဟာဒူးေၾကာင့္ လက္ခံသြားကာ

လူၾကီးမ်ားမွ သူတို႕ပင္လိုက္လာခဲ့ၾကသည္ ။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

အိမ္အခန္းထဲသို႕မ၀င္ခင္မွပင္ နတ္ဆရာၾကီး၏ တစ္အိမ္လံုးတြင္ အနီေရာင္စကၠဳစမ်ား

လိုက္ကာနီနီမ်ားျဖင့္ ေ၀့ယမ္းစီးၾကီးေနသည္ကိုျမင္လိုက္ရသည္ ၊ အိမ္တြင္းမွ အခန္းထဲရွိအသက္ ေလးဆယ္၀န္းက်င္ရွိ ဆရာျဖစ္သူကိုေတြ႕လိုက္ရသည္ ၊ နတ္ဆရာကို ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ေျပာျပျပီးေနာက္

နတ္ဆရာကသူ႕လုပ္ငန္းေဆာင္ရာအတိုင္း၀ိဥာဥ္ေခၚ၍စစ္ေဆးေပးေလသည္ ….

ဆရာေရွ႕တြင္ အားယူရင္းလက္အုပ္ခ်ီက ၾကိဳးစားထိုင္ေနသည့္ ဂ်ာမြန္းေအာင္၏

ႏွဖူးေနရာကိုနတ္ဆရာမွလက္ညွိဳးျဖင့္ေထာက္ကာမ်က္စိမွိတ္လ်က္ျဖင့္ တတြတ္တြတ္ရြတ္ဆိုေနေလသည္ ၊

ထိုသို႕လုပ္ေနသည္ကိုရမ္းဗဟာဒူး ၊ ဂြမ္ဆန္လီ ၊ မြန္းေအာင္တို႕ သံုးေယာက္သားအျပင္ မိသားစု၀င္မ်ား

စုစုေပါင္းရွစ္ဦးေလာက္မွ ဂရုတစိုက္အသက္ရႈသံပင္မၾကားရေလာက္ေအာင္ ၾကည့္ေနမိၾကသည္ ၊

ထိုစဥ္ ဆရာေရွ႕မွ လက္အုပ္ခ်ိလွ်က္ ထုိင္ေနသည့္ ဂ်ာမြန္းေအာင္တစ္ေယာက္ အသားမ်ားတဆက္ဆက္

တုန္းလာရင္ လက္မ်ားမွာလည္းတုန္ယင္ေနရင္းမ်က္လံုးမွိတ္လွ်က္သားျဖင့္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္

ရယ္ေမာေနေလသည္ ။

“ ဟီးဟီး…ဟီး…ဟီး…ဟီး ”

ထိုအခ်ိန္မွ နတ္ဆရာကအသံက်ယ္ၾကီးျဖင့္ အမိန္႕ေပးလိုက္သည္ …

“ နင္ဘယ္သူလဲ … ၊ ဒီကေလးမကိုဘာလုပ္ထားလဲ ၊ ဘာလို႕လုပ္တာလဲေျပာစမ္း ”

နတ္ဆရာေမးလိုက္သည့္နွင့္ တစ္စံုတစ္ရာအပူးကပ္ခံေနရသူဂ်ာမြန္းေအာင္မွ

ရယ္ေမာရင္းဆံပင္အရွည္ၾကီးကိုေ၀ွ႕ယမ္းကာမ်က္နာတစ္ျပင္လံုးဆံပင္ရွည္ၾကီးမ်ားဖံုးလ်က္

အသံတုန္တုန္ယင္ယင္အက္ကြဲသံၾကီးျဖင့္ ျပန္ေျဖသည္ ။

“ ငါ့နာမည္ကမိုင္းရာ ”

“ ဟင္…. ”

နာမည္ၾကားလိုက္ျပီးေနာက္ အားလံုးအံၾသသင့္ေနၾကသည္ ၊

အထူးသျဖင့္ ရမ္းဗဟာဒူးတစ္ေယာက္ အသံပင္မထြက္နိုင္ပါဘဲ ၾကက္ေသေသသြားမိေလသည္ ။

ထိုစဥ္ဆရာကတိတိက်က် ထပ္ေမးလိုက္ရာ…

“ ေအး..ငါ့နာမည္ မိုင္းရာ…ေဒၚမိုင္းရာ…

ျမိဳ႕စြန္(….)က(…)မွာေနတယ္ … ”

“ ဟာ….. ”

လူေတြအကုန္ အံၾသသင့္သြားရျပန္သည္ ၊ မအံ့ၾသနိုင္ရိုးလားေဒၚမိုင္းရာဆိုသူမွာ

အျခားသူမဟုတ္ ရမ္းဗဟာဒူး၏ မိခင္ၾကီးပင္…. ၊ ဆက္၍

“ ဟီးဟီး…ဟီးဟီး…ငါအဲ့ဒီ့ေကာင္မကို ၾကည့္မရလို႕အေသလုပ္တာဘာျဖစ္လဲဟီးဟီးဟီးဟီး ”

ငယ္သူငယ္ခ်င္းႏွင့္ အခန္းထဲရွိသမွ် သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူမိသားစုမ်ားကပါ

ရမ္းဗဟာဒူးကို ၀ိုင္းၾကည့္ေနၾကကုန္ျပီ ၊ ရမ္းဗဟာဒူးစိတ္ထဲတြင္လည္းအေတာ္ေလး

စိတ္မေကာင္းျဖင္ မ်က္နာပူအားနာေနမိသြားေလသည္…ထိုစိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနစိတ္ကို

မီးရွိန္ျမွင့္ေပးလိုက္သူမွာနတ္ဆရာ၏ေမးခြန္းကိုေျဖေနရသည့္ ဂ်ာမြန္းေအာင္ကိုယ္တြင္းမွ

တစ္စံုတစ္ခု…. ၊

“ သား..သား..ေလးပီေဂ်းနင္ဒီကိုလိုက္လာတာလား ”

ဒီတစ္ၾကိမ္ အံ့အားသင့္ရသူမွာရမ္းဗဟာဒူးပင္ျဖစ္သည္ ၊ ၀င္ပူးေနတဲ့သူက

အေမျဖစ္သူေဒၚမိုင္းရာ ၊ အခုလည္းအေမကပီေဂ်းဟုေခၚျပန္ျပီ ၊ ပီေဂ်းဆိုသည့္အမည္မွာ

ရမ္းဗဟာဒူး၏ အိမ္ေခၚနာမည္ျဖစ္ျပီးတစ္အိမ္လံုးတြင္ ငယ္စဥ္ကသူ႕ကိုပီေဂ်းဟု

အေမတစ္ဦးတည္းကေခၚေလ့ရွိတာကို ျပန္စဥ္းစားမိသြားကာ…အေမကိုယ္တိုင္က

ေအာက္လမ္းဆရာမ ၊ စုန္းကေ၀ ျဖစ္ေနျပီးေဘးအိမ္ကသူငယ္ခ်င္းအရင္းျဖစ္သူရဲ႕ ညီမေလးကို

ျပဳစားထားသည္…ေသေအာင္လုပ္ေနသည္ဟုတည့္ၾကီးေျပာသြားသည္ကိုမယံုၾကည္နိုင္ေလာက္ေအာင္

ျဖစ္ရသည္ ၊ရမ္းဗဟာဒူး လံုး၀ မယံုၾကည္နိုင္ျဖစ္ေနမိသည္ ၊ မိခင္ၾကီးေဒၚမိုင္းရာဆိုသူမွာ

ဘုရားတရားဘာသာေရးအရမ္းလုပ္သူျဖစ္သည္ ၊ အခ်ိန္တိုင္းဘုရားစုတတြတ္တြတ္ရြတ္ေနတတ္သူ ၊

ဘုန္းၾကီးဆြမ္းကပ္လွဴရင္ေတာင္ ဘုန္းၾကီးကိုေလာင္းလူမည့္ ပစၥည္းမ်ား လွဴဖြယ္ရာမ်ားထည့္ရာတြင္သံုးသည့္

ပန္းကန္မ်ားကိုမည္သည့္အခါမွ် အိမ္အတြက္ သံုးေလ့မရွိအဲေလာက္ထိဘုရားတရားလုပ္သူျဖစ္သည္ ၊

ယခုေတာ့ မိမိထင္ထားသည့္ မိခင္ျဖစ္သူမွာမယံုၾကည္နိုင္ေလာက္ေအာင္ပင္ … ၊ ရမ္းဗဟာဒူးတစ္ေယာက္

ရွက္ကလည္းရွက္ ၀မ္းနည္းစိတ္ကလည္းအျပည့္ျဖစ္လာေတာ့ မေနနိုင္တဲ့ မ်က္ရည္မိုးေတြက

မ်က္ေတာင္အိုေတြၾကားထဲရီးေလးတြဲခိုေနၾကရင္းတစ္ခ်ိဳ႕က ၾကမ္းခင္းေပၚ တစ္ေပါက္ေပါက္က်ေနေတာ့သည္ ။

ထို႕ေနာက္ ေျပာေျပာဆိုဆိုမျပဳေတာ့ဘဲရမ္းဗဟာဒူးမတ္တပ္ထရပ္လိုက္ရင္း

နတ္ဆရာကိုလက္ညွိဳးထိုးကာ

“ ေဟ့လူ…ဒါေနာက္စရာမဟုတ္ဘူးေနာ္…အခုေရာက္ေနတာအခုဂ်ာမြန္းေအာင္ကိုယ္ထဲမွာ ၀င္စီးေနတာ

က်ဳပ္အေမေသခ်ာလား…က်ဳပ္အေမလား….. ”

နတ္ဆရာကတစ္ခြန္းမွ်ျပန္မေျဖနိုင္ေသးခင္ ဂ်ာမြန္းေအာင္က

ေခါင္းညွိမ့္ျပလိုက္ေလရာ…. ၊ ရမ္းဗဟာဒူးတစ္ေယာက္ အိမ္အျပင္ကိုထြက္သြားကာ

ေျခေထာက္ဗလာျဖင့္ ျမိဳ႕စြန္ေနရာသို႕အကုန္ေျပးသြားရင္းအိမ္အေရာက္တြင္ မိမိအေမျဖစ္သူမွာ

အိမ္မႈကိစၥမ်ားကိုျပဳလုက္ေနေလသည္ ၊ နတ္ဆရာဆီမွာေျပာတုန္းကကဲ့သို႕

ျပဳပ္လုပ္ေနသည့္ ေအာက္လမ္းဆရာမမဟုတ္သည္မွာေသခ်ာသြားျပီျဖစ္၍

ကခ်င္ဓါးရွည္ၾကီးကိုလြယ္လာခဲ့ျပီးပေယာဂကုေနသည့္ေနရာသို႕ ေရာက္သည့္အခါ

နတ္ဆရာႏွင့္ လူနာဂ်ာမြန္းေအာင္တို႕ကိုမလိမ္မညာတမ္းေသခ်ာေခၚေပးဖို႕ ငါေျပာခ်င္တယ္

လိမ္ညာရင္ ဒီမွာဇာတ္ျပတ္သြားမယ္….ခုနက၀င္ပူးတဲ့ေကာင္က ေဒၚမိုင္းရာလို႕ေျပာသြားတယ္ေနာ္

ဒီတစ္ခါ လိမ္ရင္ ငါမေျပာေတာ့ဘူးမင္းေသျပီသာမွတ္ ”ဟုေသခ်ာေျပာလိုက္ရာ

နတ္ဆရာလည္းဒီတစ္ၾကိမ္ေသခ်ာအမိန္႕ျပန္လိုက္ရျပီးမၾကာခင္လူနာမွ

စကားစေျပာလာေတာ့သည္ ၊ ဂ်ာမြန္းေအာင္သည္ သူ႕သားျဖစ္သူခ်စ္ခြင့္ပန္ရာမွာ

လူၾကားထဲတြင္ ေအာ္ဟစ္ျငင္းဆိုခဲ့သည့္အတြက္ အရွက္ရခဲ့ေၾကာင္းႏွင့္ ဂ်ာမြန္းေအာင္နားတြင္

ကပ္ေနသည့္ ရမ္းဗဟာဒူးတို႕အေပၚ အသားေပးေနသည္ကိုလည္း ၾကည့္မရေသာေၾကာင့္

ရမ္းဗဟာဒူးတို႕အိမ္၀ိုင္းတြင္း အေငြအသက္မ်ားမွတစ္ဆင့္ အေခၚအေ၀ၚအခ်ိဳ႕ကို

သိရွိျပီးပေယာဂစစ္ေဆးခံတဲ့အခါ လိမ္ညာထြက္ဆိုျပီးပေယာဂအစစ္ခံကာရမ္းဗဟာဒူး ၏

မိခင္အေပၚ လႊဲခ်လိုက္မိေၾကာင္းလည္း ၀င္ခံလာေတာ့သည္ ။

ထူးျခားသည္မွာရမ္းဗဟာဒူးတို႕အိမ္၀ိုင္းတြင္း ထိုပညာသည္မွာ

တိရစာၦန္တစ္ေယာက္အသြင္ယူ၍ ေနထုိင္ေလ့လာခဲ့သည္ဟုေျပာသြားေသးသည္ ၊

ထိုကိစၥနဲ႕ပတ္သတ္ျပီးရမ္းဗဟာဒူးတို႕ျခံထဲမွာညေနေစာင္းျပီဆိုသည္ႏွင့္

တစ္ကိုယ္လံုး ႏႈတ္သီးမွအစအေမာက္အဆံုးတစ္ကိုယ္လံုးေျခလက္ကအစ

အနက္ေရာက္ရွိသည့္ ၾကက္နက္မၾကီးတစ္ေကာင္ကိုေတြ႕တတ္ျပီး

ျခင္းေတာင္းမ်ားျဖင့္ မည့္သို႕ဖမ္းဖမ္း ၊ ေလးခြျဖင့္ မည္မွ်ပစ္ပစ္ ၊

ဖမ္းမမိ ၊ ပစ္မထိတတ္သည့္ ၾကက္နက္မၾကီးတစ္ေကာင္ရွိေနေၾကာင္း

သတိထားမိသြားသည္ ၊ ထိုၾကက္နက္မၾကီးမွာလူသားအျဖစ္မွ ေျပာင္းလဲ

ဟန္ေဆာင္ထားေၾကာင္းပိုသိသာေစသည့္အခ်က္မွာနားကြင္းႏွစ္ဖက္ပါေနျခင္းပင္ ၊

လူပံုစံမွာကတည္းက ပတ္၀န္းက်င္သတိထားမိေစသည့္ ေရႊေရာင္နားကြင္းမ်ားမွာ

ထိုပညာသည္ ၾကက္နက္ဘ၀အေယာင္ေဆာင္ျပီးရမ္းဗဟာဒူးတို႕ျခံထည္းလာသည့္တိုင္

ၾကက္မၾကီး၏ နားေနရာမ်ားတြင္ နားကြင္းမ်ားျဖင့္ အံၾသထူးျခားဖြယ္ ေတြ႕ျမင္ေနရျခင္းမွာ

ဆန္းက်ယ္လွသည္ ၊ ေနာင္ မိုးလင္းခါနီးလွ်င္ အဲ့ဒီၾကက္မၾကီးအလိုလိုေပ်ာက္သြားတတ္ေသးတယ္ ။

ဤ သို႕ ပေယာဂစစ္ခံရာတြင္ လိမ္ညာရန္တိုက္တတ္ေသာ ၊ ပညာသည္ျဖစ္လင့္ကစား

နားကြင္းၾကီးပန္ထားသည့္ ၾကက္မအနက္ေရာင္ၾကီးအျဖစ္ ပံုစံေျပာင္းတတ္ေသာပညာသည္တစ္ဦးအေၾကာင္း

ေသခ်ာသိလိုက္ရသည္ ၊ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ဆရာျဖစ္သူနိုင္သျဖင့္ ဂ်ာမြန္းေအာင္တစ္ေယာက္

ယခင္ကဲ့သို႕ ျပည့္ျပည့္ျဖိဳးျဖိဳးလန္းလန္းဆန္းဆန္းထူထူေထာင္ေထာင္ျပန္ျဖစ္လာခဲ့ေလေတာ့သည္ ၊

ဆရာျဖစ္သူကိုမိသားစုမွ ေပးထားသသည့္ကတိအတိုင္းပညာသည္ကိုေတာ့

အျပင္မွာတကယ္ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ က်ဴးလြန္ခဲ့ျခင္း မျပဳခဲ့ၾကပါ ။

ၾကိဳးစားပါဦးမည္ …

~ မိုးေစြ ~

စာျပီးခ်ိန္ - 26.3.2019( 2 : 06 Am )





ပင္မစာမ်က္ႏွာ

သတင္း

ဂိမ္း

၀န္ေဆာင္မႈမ်ား
Some text some message..